The ultimate place to be, publish, comment...

30 Νοεμβρίου 2006

EMAIL ΣΤΟΝ ΑΗ-.....ΒΑΣΙΛΗ (νομίζω)

Aγαπητέ Άγιε Bασίλη, πρώτα πρώτα θέλω να σε ευχαριστήσω για το περσινό σου δώρο που ήταν μια ωραιότατη ρυτίδα στο μεσόφρυδο και έχω να σου πω ότι αν φέτος επιχειρήσεις να μπεις απ' την καμινάδα μου θ' ανάψω τζάκι και θα σε κλάψουν οι τάρανδοι.

Kατά τα άλλα, όπως τα ξέρεις. Eτοιμαζόμαστε για γιορτές καπάκι Xριστούγεννα-Πρωτοχρονιά και θα περάσουμε κα-τα-πλη-κτι-κά όπως κάθε χρόνο. Tις ημέρες των παραμονών θα επωφεληθούμε από το συνεχές ωράριο των καταστημάτων για να ξεχυθούμε σύσσωμοι στα μαγαζιά και να ψωνίσουμε ό,τι να' ναι και μετά θα κουβαλάμε τα ό,τι να' ναι μας φορτωμένοι με τις σακουλάρες πάνω κάτω στη Σκουφά, ψάχνοντας δύο ώρες για ταξί. Όταν βρούμε ταξί θα σιχτιρίσουμε την ώρα και τη στιγμή που το βρήκαμε και μπλέξαμε στην κίνηση και γύρω γύρω όλοι θα κορνάρουν και θα βρίζει ο ένας τον άλλο ένεκα της ημέρας. Tο βράδυ της παραμονής των Xριστουγέννων, θα βγούμε έξω για να τιμήσουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου και θα στριμωχτούμε κι εμείς στη φάτνη με τα ζώα, δηλαδή στο Rex, στην Aθηνών Aρένα, στο Bοτανικό και σε άλλα μέρη. Kαι θα φοράμε όοολες το «μικρό μαύρο φόρεμα». Kαι όοοολοι οι άντρες θα καπνίζουν μια τεράστια γιορτινή πουράκλα που θα βρωμάει και θα ζέχνει. Ύστερα, αφού χορέψουμε τσιφτετέλι και πιούμε ό,τι σκατο-ποτό κυκλοφορεί σε μολότοφ στην αγορά, θα γυρίσουμε στο σπίτι για να ξεράσουμε και να περιμένουμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Tην παραμονή της Πρωτοχρονιάς θα ξαναξεχυθούμε στα μαγαζιά να ξαναψωνίσουμε τα ό,τι να 'ναι που περίσσεψαν απ' τα Xριστούγεννα και θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας πτώματα για να ετοιμαστούμε άρον άρον για το ρεβεγιόν. Tο πιο ευχάριστο απ' όλα είναι ότι επιτέλους θα συναντηθούμε όοοοολοι μαζί γιατί θα εγκλωβιστούμε στο Σύνταγμα και στην Kηφισίας πρωτοχρονιάτικα και θα καπνίζουμε μέσα στα αυτοκίνητα με αναμμένο το κλιματιστικό και όλα θα είναι ένα σίχαμα. Θα είμαστε και εκνευρισμένοι από πριν που φάγαμε στο σπίτι της μαμάς όπου περάσαμε φριχτά μια και συγκεντρώθηκε όλη η οικογένεια για να τσακωθεί, όπως κάθε χρόνο. Eπίσης όπως κάθε χρόνο, το φαγητό θα είναι χάλια, γιατί το κρέας της γαλοπούλας είναι απαίσιο και σκληρό και άμα κρυώσει γίνεται σαν βατραχοπέδιλο. Παρ' όλα αυτά, θα καταβροχθίσουμε τον άμπακο με έμφαση στη γέμιση και στη βασιλόπιτα και θα σκάσουμε και μετά θα νυστάζουμε και θα θέλουμε να χωρίσουμε τους γκόμενούς μας, γιατί φυσικά αυτοί φταίνε που τραβιόμαστε στη μέση της νύχτας σαν τους ηλίθιους, και στο μεταξύ όλα τα μαγαζιά θα είναι γεμάτα από κόσμο που καλωσορίζει το νέο χρόνο με ξέφρενο ενθουσιασμό, πράγμα το οποίο δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω. Aυτό το στίχο «πάει ο παλιός ο χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά» πρέπει να τον έχει γράψει ο Φόρεστ Γκαμπ γιατί μόνο αν είσαι ο Φόρεστ Γκαμπ γιορτάζεις που λιγοστεύει κατά ένα χρόνο η ζωή σου και θα σε φάει το μαύρο χώμα μια ώρα αρχύτερα. Aυτά. Όσο για το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν μας θα το περάσουμε κι αυτό φα-ντα-στι-κά ξαναζουλιγμένοι στα μπουζούκια ή στα κουλά κυριλέ κλαμπ με τους πορτιέρηδες Mίστερ Γαμάω και τις πορτιέρησες Mις Tσιμπούκι, όπου θα πιούμε πετρέλαιο και θα πάρουμε και μερικά ναρκωτικά για το καλό. Tην άλλη μέρα θα είμαστε κουρέλια και θα νομίζουμε ότι έχουμε τυφλωθεί, ωστόσο αργά το μεσημέρι θα σύρουμε τα κόκαλά μας μέχρι το πατρικό για να ξαναφάμε με την οικογένεια ό,τι έμεινε απ' το προηγούμενο βράδυ που η μαμά είχε μαγειρέψει για ένα λόχο. Mετά θα κάνουμε φύλο και φτερό τη χτεσινή βασιλόπιτα για να βρούμε το φλουρί που δεν θα βρεθεί ποτέ γιατί θα το έχει καταπιεί ο παππούς με το πρωινό του ρόφημα. Tο απόγευμα θα χτυπήσουμε και μια κατάθλιψη που δεν είμαστε πια παιδιά και τι μαγικά που ήταν τα Xριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά κάποτε. Kαι μετά οι γιορτές δεν θα λένε να τελειώσουν γιατί θα έχουμε και τα Φώτα και του Aϊ Γιαννιού και αϊ σιχτίρι αγαπητέ Άγιε Bασίλη, σ' αγαπάω, σ' εκτιμάω, αλλά κοίτα μην τολμήσεις και πλησιάσεις σπίτι μου. Φέτος θέλω μόνο Kαλικάντζαρους. Tουλάχιστον εκείνοι αντιμετωπίζουν την τραγωδία των γιορτών «α-να-τρε-πτι-κά», όπως θα έλεγαν και οι άνθρωποι που εργάζονται στην τηλεόραση. Kαι τώρα κλείνω γιατί πρέπει να γράψω και σ' άλλο κουλό άγιο. Σε κάνα μήνα έχουμε Bαλεντ

Μου ήρθε με email... και καλά έκανε!

where is my mind? oeo?

28 Νοεμβρίου 2006

frosoula akous???

ΑΝΤΙΟ ΚΟΣΜΕ...

Bookcrossing



Έτσι απλά το βρίσκεις να στέκεται δίπλα σου στο παγκάκι; Στο ΜΕΤΡΟ; Και αυτούς που τα αφήνουν, δεν τους βλέπει καμιά κυρία να τους πει "Παιδί μου, ξέχασες το βιβλίο σου;"

27 Νοεμβρίου 2006

HOLD ON TO YOUR FRIENDS

Morrissey - Hold On To Your Friends
A bond of trust Has been abused

Something of value May be lost
Give up your job
Squander your cash - be rash
Just hold on to your friends
There are more than enough To fight and oppose

Why waste good time Fighting the people you like
Who will fall defending your name
Oh, don't feel so ashamed To have friends
But now you only call me When you're feeling depressed

When you feel happy I'm So far from your mind
My patience is stretched
My loyalty vexed
Oh, you're losing all of your friends
Hold on to your friends

Hold on to your friends
Resist - or move on
Be mad, be rash
Smoke and explode
Sell all of your clothes
Just bear in mind : Oh, there just might come a time When you need some friends
-----------------------------------------------------------------------------------
για την αγαπημένη μου φίλη που φεύγει από κοντά μου με ταχύτητα φωτός, χρόνια τώρα, αλλά ακόμα διακρίνω τη μορφή της που γίνεται όλο και μικρότερη, μέχρι να γίνει μια μικρή κουκίδα-αστεράκι
που δεν ήταν εκεί στη συναυλία, κι αυτό ήταν ένα τεράστο χαστούκι-υπενθύμιση, γιατί μπορεί να ήταν εκεί, αλλά δεν ήταν εκεί μαζί μου, και δε θέλω καν να ξέρω πως ήταν στον Μόρισεϊ και αυτόματα δε σκέφτηκε εμένα, αφού εγώ είμαι αυτός που της μιλούσε μέσα από τα τραγούδια του, χρόνια τώρα, χρόνια πριν
νομίζω πως δεν υπάρχει επιστροφή
αλλά εγώ το γράφω

26 Νοεμβρίου 2006

Και μια ερασιτεχνική (ΑΛΛΑ ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ ΓΑΜΩΤΗ ΜΟΥ!)

Αφιερωμένη...

AS I LIVE AND BREATHE

You have killed me
[biggerbro, divine mitsakos, mmg, pink revolution, unapatatras: 25/11/06]

24 Νοεμβρίου 2006

μια σάμπα για το ηλιοβασίλεμα

22 Νοεμβρίου 2006

"madonna" for ya




κατευθείαν από το ΛΑΣ ΒΕΓΚΑΣ, μόνο για τους ΜΕΤΑΦΡΑΓΜΕΝΟΥΣ & friends...
ο ένας
ο μοναδικός
ο ανεπανάληπτος...
... RICHARD CHEESE!!!!!!!!!!!!!!
aka the DICK

για να δούμε, θα παίξει;

Τι έμαθα από τις 4 ώρες που πέρασα με ένα μάτσο μαμάδες

Τα εκπαιδευτήρια Δούκα έχουν σαν πολιτική τους πάρα πολλά «πρόχειρα τεστ» καθημερινά για να συνηθίζουν τα παιδιά στις εξετάσεις
Τα εκπαιδευτήρια Δούκα έχουν παιδοψυχολόγο in house
Τα εκπαιδευτήρια Δούκα έχουν συνάντηση γονέων κάθε 2 βδομάδες στο δημοτικό, κάθε 3 βδομάδες στο γυμνάσιο
Υπάρχουν πάρα πολλοί παιδότοποι στα βόρεια προάστια
Άλλοι παιδότοποι είναι πιο χλιδάτοι, άλλοι λιγότερο
Υπάρχει κι ένας παιδότοπος που λέγεται 0-6, ο οποίος είναι και κανάλι το οποίο προβάλλει τα πάρτυ που γίνονται εκεί, πέρα από τα παιδικά προγράμματα
Υπάρχουν κάτι εγκαταστάσεις στην Κηφισιά όπου- ειδικά το καλοκαίρι- τα παιδιά πηγαίνουν καθημερινά και ασχολούνται με διάφορες δραστηριότητες, όπως παιχνίδια βιωματικά, τοξοβολία, κολύμβηση κ.α.
Ένα παιδικό πάρτυ σε παιδότοπο στοιχίζει περίπου 1.000 ευρώ
Κατά μέσο όρο τα πάρτυ που πάει ένας γονιός το παιδί του ετησίως είναι 30
Το νέο trend- δάκτυλος των γονιών για να γλυτώσουν τα λεφτά του παιδότοπου για να πάνε εκείνοι διακοπές- είναι τα pyjama party
Τα κοριτσάκια δεν διαφέρουν από τα αγοράκια. Αυνανίζονται κι εκείνα από πάρα πολύ μικρά.
Οι διάσημες μαμάδες είναι κατά βάθος πολύ προσιτές στις συναντήσεις γονέων
Υπάρχουν πάρα πολλά δίδυμα στο δημοτικό
Για να γίνει το παιδί σου κοινωνικό και να μάθει ότι έχει κοινωνικές υποχρεώσεις στη ζωή αυτή, πρέπει να πηγαίνει όπου το καλούν
Οι περισσότερες μαμάδες θέλουν να γνωρίζουν και τις μαμάδες τις άλλες για να καταλαβαίνουν από τι οικογένεια προέρχεται η φίλη/φίλος του σπλάχνου τους.
Αν ταιριάξουν, ακόμη καλύτερα. Μπορούν να πηγαίνουν μαζί για καφέ και τα παιδιά να παίζουν.
Παραμονή πρωτοχρονιάς πρέπει να κάνουν κάπου όλοι μαζί για να έχουν και τα παιδιά, να τα βάλουν όλα σε ένα δωμάτιο να κοιμηθούν. Είναι δύσκολο να πας τα παιδιά σε σπίτι που «δεν ξέρουν από παιδιά»
Το The Mall είναι πολύ καλή φάση γιατί τα «ξαμολάς» και δε σε νοιάζει. (Εμένα πάλι που κάθομαι στο διπλανό τραπέζι με νοιάζει, αλλά δε ζήτησαν την άποψή μου)
Πήγαν όλες στο The Mall το ΣΚ. Είχε stand της Barbie και κομμώτριες Barbie έφτιαχναν τα μαλλιά των κοριτσακίων με «τοστιέρα»
Τα δίδυμα της διπλανής είναι 7,5 μηνών, αλλά δεν περπάτησαν ακόμη, σε αντίθεση με την κόρη της απέναντι που είχε αρχίσει να στέκεται από 6 μηνών
Παιδοψυχολόγος είναι ο θεός τους
Βγαίνουν μόνες τους- γυναίκες για να χαζέψουν γκόμενους

21 Νοεμβρίου 2006

comme on a pas le choix il nous reste le coeur

είχε τόσο ωραία μέρα έξω, έχω μείνει σπίτι για να δουλέψω ήσυχα δυο μέρες, χτες έπιασε κάπως το κόλπο αν και το αποτέλεσμα δεν ήταν ικανοποιητικό, η αρχή έγινε πάντως, αλλά σήμερα ξύπνησα με πονοκέφαλο. και ο ήλιος μου έβγαζε γλώσσα. κουράστηκα νομίζω. πάλι καλά που τη γουστάρω τη δουλειά μου. αλλά κουράστηκα. δεν την απολαμβάνω τον τελευταίο καιρό. και με όλα αυτά ήρθε και το τραγουδάκι αυτό που πολύ με αρέσει (και δέκα φορές να τ΄άκουσα;) και σας το χαρίζω.

Sous la lumiere en plein
et dans l'ombre en silence
si tu cherches un abri
Inaccessible
Dis toi qu'il n'est pas loin et qu'on y brille

A ton etoile

Petite soeur de mes nuits
ca m'a manque tout ca
quand tu sauvais la face
a bien d'autre que moi
sache que je n'oublie rien mais qu'on efface

A ton etoile

Toujours a l'horizon
Des soleils qui s'inclinent
comme on a pas le choix il nous reste le coeur
tu peux cracher meme rire, et tu le dois

A ton etoile

A Marcos
A la joie
A la beaute des reves
A la melancolie
A l'espoir qui nous tient
A la sante du feu
Et de la flamme
A ton etoile

Yann Tiersen - Bertrand Cantat (Noir Desir)
άλμπουμ Black Session (1999)
(και το πιο "άγριο" πρωτότυπο δε με χαλάει,
αλλά αυτό το βιολί...)

Μεγαλείο!!!!

του Βασίλη Σταματίου

Ύστερα απο 5 χρόνια συνεχούς παρουσίας μου στο πρόγραμμα του Kosmos 93,6 ως παραγωγού της μακροβιότερης περί latin εκπομπής στο ντόπιο ραδιόφωνο, νιώθω πως είναι πρέπον να σας ενημερώσω για τους λόγους διακοπής της, μια και αυτοί οι λόγοι παρουσιάζουν, κατά τη γνώμη μου, αυτόνομο ενδιαφέρον και παρέχουν μια καλή ευκαιρία για να εντρυφήσει κανείς στα τεκταινόμενα στην κρατική ραδιοτηλεόραση. Το λοιπόν : ελόγου μου, παρέα με αρκετές εκατοντάδες συμβασιούχους εργαζόμενους στην ΕΡΤ, βρέθηκα μια ωραία πρωία του 2004 να πληρώ, ξάφνου, τα κριτήρια περί μονιμοποίησης που έθετε το περίφημο «νομοσχέδιο Παυλόπουλου», ήτοι τουλάχιστον δύο χρόνια συνεχών συμβάσεων στο ίδιο αντικείμενο, όπερ σήμαινε, σύμφωνα με τις επιταγές του νομοσχεδίου, πώς κάλυπτα «πάγιες και διαρκείς ανάγκες» της ΕΡΤ, στον τομέα του latin επί το πλείστον. Αμ΄έπος, αμ’ έργον, έκανα τα χαρτιά μου όπως όλος ο κόσμος, τα κατέθεσα, το υπηρεσιακό συμβούλιο της εταιρείας γνωμοδότησε θετικώς (αναγκαστικά, μια και το νομοσχέδιο έθετε σαφείς όρους), το ΑΣΕΠ επικύρωσε την απόφαση και ούτως, ετοιμάστηκα για να εισέλθω στην τεράστια αγκαλιά του ελληνικού δημοσίου τομέα. (Παρένθεση : προσωπικά, είμαι κατά της μονιμότητας ως έννοιας που περιβάλλει επαγγελματικά συγκεκριμένες ομάδες εργαζομένων και, κατ΄αυτό τον τρόπο, τις καθιστά προνομιούχες απέναντι σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο που δουλεύει με τις συνθήκες που όλοι ξέρουμε. Ωστόσο, το καθεστώς των συμβάσεων πάει στο άλλο άκρο και αδικεί κατάφωρα χιλιάδες ανθρώπων, οι οποίοι εργάζονται επί χρόνια χωρίς συλλογικές συμβάσεις, αυξήσεις, δώρα, υπερωρίες, επιδόματα και με τη μή ανανέωση της σύμβασης, δηλαδή την απόλυση χωρίς αποζημίωση, να επικρέμεται ανά πάσα στιγμή πάνω απ΄το κεφάλι τους. Υπό αυτό το πρίσμα, αντιλαμβάνομαι την τυχόν δική μου «μονιμοποίηση» ως απλό πέρασμα σε φυσιολογικές εργασιακές συνθήκες, σ΄ένα κανονικό μισθολόγιο αν προτιμάτε, και ως τέτοιο δεν έχω λόγο να μην το επιδιώξω, εφ΄όσον η ευκαιρία μου παρουσιάζεται με σκανδαλωδώς ευνοϊκό τρόπο ? χωρίς ρουσφέτια, διαγωνισμούς και αναρίθμητα χρόνια αποικιακού τύπου προϋπηρεσίας. Ομως, σε καμμία περίπτωση δεν θεωρώ τη «μονιμοποίηση» μονόδρομο ή αναγκαστική κατάληξη της δικής μου σχέσης με την ΕΡΤ, καθώς, όπως θα διαβάσετε πιο κάτω, φαίνεται πως η κρατική ραδιοφωνία έχει για εμένα, και άλλους σαν κι εμένα, ορισμένες πολύ δημιουργικές ιδέες περί αξιοποίησης μας...). ‘Ολα πρίμα λοιπόν, με τις γραφειοκρατικές διαδικασίες να πηγαίνουν με ρυθμούς χελώνας επί δύο και κάτι χρόνια, ώσπου εν τέλει, ειδοποιηθήκαμε αρμοδίως πώς εντός του Νοεμβρίου θα υπογράφαμε τις περιλάλητες «συμβάσεις αορίστου χρόνου». Μια μέρα, που λέτε, απο τις πρόσφατες, λαμβάνω ένα τηλέφωνημα απο μια ευγενέστατη κυρία που με πληροφορεί πως οφείλω την επόμενη ημέρα να παρουσιαστώ στην Διεύθυνση Προμηθειών της ΕΡΤ, για να αναλάβω τα νέα μου καθήκοντα, δεδομένου πως η υπηρεσία μού έχει αποδώσει την ειδικότητα του «αρχειοθέτη-ταξινομητή», προφανώς κρίνοντας ότι δεν διαθέτω τα δέοντα προσόντα για ειδικευθώ ως «μουσικός παραγωγός».

διαβάστε τη συνέχεια στο γεμάτο πλήρως ενημερωμένες πληροφορίες για το χώρο της λάτιν μουσικής διαδικτυακό τόπο του Βασίλη εδώ (και διαβιβάστε τους χαιρετισμούς σας στην ΕΡΤ -πληροφορίες στο άρθρο του Βασίλη "El Jefe" Σταματίου. Υπογραφές διαμαρτυρίας εδώ)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΕ ΜΑΣ!!!!!!!!!!


μου έλειψες

17 Νοεμβρίου 2006

πολυτεχνείο και ραδιόφωνο

ΝΕΑ ΗΘΗ

Οι εξελίξεις είναι σημαντικές και φαίνεται ότι βρίσκεται κάθε φορά η χρυσή τομή στα σημαντικά προβλήματα που ταλανίζουν χρόνια τώρα τους πολίτες της ευνομούμενης δημοκρατίας μας! Έτσι λοιπόν από το 2007 (40 χρόνια από το χουντικό πραξικόπημα-κάτι σαν χτες, άντε σήμερα) και πιό συγκεκριμένα σε κάθε επέτειο του Πολυτεχνείου θα κάνουν τη καθιερωμένη πορεία μόνο οι συμβασιούχοι του Δημοσίου και καθώς οι σχέσεις με τη ¨φίλη-όπως-πάντα" χώρα είναι από χρόνια κάτι σαν κώλος με βρακί -θα σας γελάσω ποιός είναι τι- στη πορεια θα παίρνουν μέρος και οι Αμερικάνοι συμβασιούχοι. Οι ντόπιοι θα ξεκινούν από την Αμερικάνικη Πρεσβεία απ΄όπου θα παίρνουν και το ΟΚ και οι φίλτατοι Αμερικάνοι θα καταλήγουν εκεί. Το ρόλο των αστυνομικών, ντυμένων στα λευκά, (νίπτω τας χείρας μου το λένε) θα τον καθορίζει η συνομωσιολογική ένωση Ελλήνων Χριστιανών. Τα φυσιολογικά και καθιερωμένα ρούχα των οργάνων της τάξης (μπατσοστολές στην κυβερνητική αργκώ) θα τα δανείζονται οι συνήθεις (ωχ πώς μπήκαν πάλι) ύποπτοι οι οποίοι θα επωμίζονται το θεάρεστο έργο της διαφημιστικής εκστρατείας της κυβέρνησης! Και τώρα raus!!!!

16 Νοεμβρίου 2006

φύγε εσύ, έλα εσύ

η ΕΡΤ και η διοίκησή της, ο μπάρμαν που χτυπάει παλαμάκια τραγουδώντας σκυλάδικα ενώ ακούγεται Piazzola, ο ίδιος που "καβλατίζει", ο ίδιος που δείχνει τους κοιλιακούς του, το αφεντικό του χαμογελάει βλέποντας τα κατορθώματά του, ο ιδιοκτήτης που στενοχωριέται που το μαγαζί δεν έχει κόσμο και μήπως να έβαζε και καμιά Κοκκίνου να μαζέψει λίγο από τους δίπλα, οι ανθρωποι που νομίζουν πως η μετάφραση γίνεται με ένα μηχάνημα, οι άνθρωποι που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα, οι άνθρωποι με κλειστά αυτιά, οι κοντόφθαλμοι, αυτοί που νομίζουν ότι σωστός επαγγελματίας είσαι αν καπνίζεις πούρο, τα λεφτά και η εξουσία σε λάθος χέρια, τα λεφτά και η εξουσία, τα τζιπ (πάλι), οι κλήσεις της τροχαίας, η εφορία, ο χαμένος φορτιστής, το χαλασμένο φαγητό, το συκώτι μου, το περιέ, οι χωρισμοί φίλων
-------------------------------------------------------------------------------------
ο kosmo μου όταν ξυπνάει και ανοίγει τα μάτια του, ο ήλιος, η σομόν βίλα στο κάστρο, η παρέα μέσα στη βίλα, το ουίστ με την παρέα μέσα στη βίλα, η παρέα, η siouxsie, η βότκα καραμέλα (συγγνώμη συκώτι), το παγωτό movenpick με γεύση creme brulee, εμείς όλοι, εσείς όλοι, η μουσική, τα μπαρ, ο κινηματογράφος, η κυρία με τα μαλλιά σφουγγαρίστρα που περιμένει το παιδάκι της, το παιδάκι της (χωρίς σφουγγαρίστρα)

ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ!!

έλεος!

Ισλαμαμπάντ

Ένα σημαντικό βήμα για την προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών έκανε η Βουλή του Πακιστάν, διαχωρίζοντας τις υποθέσεις μοιχείας και βιασμού από το νόμο της σαρίας. Κατά της νομοθεσίας τάχθηκαν τα θρησκευτικά κόμματα.
«Είναι ένα ιστορικό νομοσχέδιο γιατί δίνει στις γυναίκες περισσότερα δικαιώματα και βάζει φραγμό στις καταχρήσεις εναντίον τους» δήλωσε ο πρωθυπουργός Σαουκάτ Αζίζ.
Κατά του νόμου τάχθηκαν τα θρησκευτικά κόμματα, υποστηρίζοντας ότι ο νόμος θα ενθαρρύνει το ελεύθερο σεξ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, κάθε δύο ώρες μία γυναίκα βιάζεται στο Πακιστάν, ενώ κάθε οκτώ ώρες μία γυναίκα υφίσταται ομαδικό βιασμό.
Οι νόμοι που ισχύουν αυτή τη στιγμή καθιστούν σχεδόν αδύνατη την προσαγωγή υπόπτων για βιασμό σε δίκη.
Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση της χώρας είχε επιχειρήσει και παλαιότερα να αλλάξει τη νομοθεσία, χωρίς αποτέλεσμα. Ο νόμος που είχε κατατεθεί τότε προέβλεπε ένα «μικτό» μοντέλο αστικής και ισλαμικής νομοθεσίας.
Ωστόσο, μέλη οργανώσεων για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχαν τότε πει ότι το «μικτό» μοντέλο θα προκαλούσε σύγχυση.
Πάντως, ακόμα και ο σημερινός νόμος αντιμετωπίζεται με οργή από τα μουσουλμανικά κόμματα, τα οποία προειδοποιούν ότι θα αντιδράσουν δυναμικά.
«Το Πακιστάν θα γίνει μια ζώνη ελεύθερου σεξ» είπε στη Βουλή ο επικεφαλής της ισλαμικής συμμαχίας MMA.
Σήμερα ο βιασμός και η μοιχεία τιμωρούνται από ένα πλέγμα αντιφατικών νόμων που εισήγαγε στη χώρα ο στρατηγός Ζία Ουλ Χακ.
news.in.gr

14 Νοεμβρίου 2006

ΣΗΜΕΡΟΝ

Εορτάζουμε
τον δικό μας
Fellipe Gonzolez
(εύκολη ρίμα με το gorgonzolες)
Να σε χαιρόμαστε Gonzo
:))))

Μπορεί κάτι τυχαίο να έχει ουσία μετά από χρόνια;



Τρίτη φορά φέτος - η μια είναι σήμερα- δέχομαι τηλεφώνημα όπου μαθαίνω ότι δύο άνθρωποι αποφασίζουν να κρατήσουν ένα παιδί, χωρίς να το μεγαλώσουν μαζί. Γιατί το κάνετε αυτό;

12 Νοεμβρίου 2006

Όλα μας τα πήρατε πια

Απόψε συζητούσαμε για τους ταξιτζήδες. Ιστορίες πολλές, από τα θέματα που όταν τα πετάξεις πάνω στο τραπέζι, αρχίζουν και ανοίγουν τα κουτάκια με τις διηγήσεις. Και όλοι έχουν τουλάχιστον από μια. Η εμένα, η τελευταία, συνέβη πριν από λίγο καιρό, διαδρομή Κέντρο- Ψυχικό. Στο ύψος του Φάρου χτυπάει το κινητό μου. Μια φίλη μου, για καφέ. Μιλούσαμε και προσπαθούσαμε επί 10 λεπτά να βρούμε μια ώρα που θα βολεύει και τις δύο την επόμενη βδομάδα. «Κατάντια», σχολιάζαμε, ενώ κατά βάθος το διασκεδάζαμε κιόλας. Με το απότομο φρενάρισμα παραλίγο να αγκαλιάσω το μπροστινό κάθισμα. Σιγή και η φωνή του ταξιτζή: «Μαλακισμένη, γαμημένη κωλόγρια, σε είχα δει, καλά που σε πρόσεχα? Που θα μου το έκλεινες το σπίτι στα καλά καθούμενα, γαμημένη!». Παύση, ροδάκινο, καλοριφέρ. Φίλη μου στην άλλη άκρη της γραμμής, τρομοκρατημένη: «Ο κύριος που μόλις άκουσα σε συνοδεύει;». «Όχι», της λέω, σε ταξί είμαι. «Και τρόμαξα», μου λέει. Κανονίσαμε τον καφέ, έκλεισα το τηλέφωνο. Και ζω το ακόλουθο:
- Είδατε δεσποινίς τη γαμημένη την κωλόγρια;
- Ναι
- Εγώ την είχα πάρει χαμπάρι από τα φανάρια ότι θα μας την έκανε τη ζημιά. Τη γαμημένη! Την κωλόγρια, που να πάει να γαμηθεί η ψώλα.
- Μμ..
- Εσείς, δεσποινίς, οδηγείτε;
- Ναι
- Αααα? είστε και σεις δηλαδή δημόσιος κίνδυνος
- Όπως το πάρει κανείς.
- Ήθελα να’ξερα? όλα θα μας τα πάρετε; Όλα θέλετε να τα κάνετε;
- Τι εννοείτε;
- Όλα τα κάνετε πια. Δουλεύετε, ψηφίζετε, και τώρα οδηγείτε κιόλας! Αυτό τουλάχιστον, δε μπορούσατε να το αφήσετε στους άντρες μόνο;
- Εγώ οδηγώ γιατί πρέπει. Δεν έχω άλλη επιλογή. Για να εξυπηρετηθώ.
- Ναι, το βρήκαμε τώρα. Το «οδήγημα» είναι αντρική δουλειά.
- Άρα, κάνω μια αντρική δουλειά, θέλετε να πείτε
- Εμ! Βέβαια!
- Άρα, είμαι από τις άτυχες γυναίκες. Και σας ζητώ συγγνώμη. Απλά, δεν έχω βρει ακόμη τον άντρα εκείνο που είτε θα με πηγαινοφένει οπουδήποτε θέλω να πάω, είτε θα μου πληρώνει σωφέρ & αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις μου.
- Α? Μόνο έτσι, δηλαδή;
- Πώς αλλιώς;
- Να κάτσεις σπίτι, κοπελιά.
- Επίσης δεν έχω βρει ακόμη αυτόν τον άντρα. Που θα έχουμε τη δυνατότητα να δουλεύει μόνο εκείνος.
- Για τα λούσα σου, βέβαια..
- Για το φαγητό μας, βέβαια..
- Πες μας κιόλας ότι κουράζεσαι! (άσχετο!)
- Κουράζομαι. Γι’ αυτό θα προτιμούσα να μείνω σπίτι να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Αλλά, δε γίνεται.
- Όλα έτοιμα τα θέλετε. Έτσι είναι. Σηκώσατε κεφάλι. (άσχετο)
- Όπου μπορείτε θα με αφήσετε
- Γειά σου, κοπελιά.
- Καλό βράδυ

11 Νοεμβρίου 2006

ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ

Δρόμος
Ό,τι ονειρεύτηκα
Και αν κρατήσει λίγο παραπάνω
Δε πειράζει
Ας κιτρινίσουν
Τα δάχτυλά μου

10 Νοεμβρίου 2006

suavemente, besame...

latinοειδές "χιτ" της "εποχής". συμπαθές τραγουδάκι -δεν ξέρω ποιος το λέει, πιασάρικο όμως το ρεφρενάκι. κατά τις 5 άρχισε να το τραγουδάει όξω φωνή ο τραγουδιστής. ο τραγουδιστής μένει στη διπλανή πολυκατοικία από το γραφείο, το μπαλκόνι του είναι στο ύψος του παραθύρου μας. είναι ένας πιτσιρικάς που από την περασμένη άνοιξη χώνει μουσικές ό,τι να 'ναι και γκαρίζει μέσα και έξω από το ρυθμό. πολύ πλάκα ο νέος. μια φορά ήταν στο μπαλκόνι, πήγαμε με μια φίλη στο παράθυρο και τον χειροκροτήσαμε! χεχε! γέλασε ο πιτσιρικάς και κρύφτηκε. σήμερα τραγουδούσε το suavemente ξανά και ξανά, βγήκε και στο μπαλκόνι, βγήκα κι εγώ στο παραθύρι τον χαιρέτησα με χαιρέτησε και κρύφτηκε πάλι. μετά από λίγο η φωνή του ακουγόταν από το δρόμο. τραγούδησε διάφορα, μέχρι και ολίγον από κάποια γνωστή όπερα (όχι στα ιταλικά, με 'λαλαλα' το ρυθμό), ο απόηχος ερχόταν στ' αφτιά μας, γελούσαμε εμείς μέσα στο γραφείο. ανοίγουμε παράθυρο (α' όροφος) και ο μικρός είναι από κάτω, στο παρτέρι μας στο πεζοδρόμιο. παραγγελιές δέχεσαι; τον ρωτάμε. καντάδα μας κάνεις; γελούσε. ισπανικά πού έμαθες; τον ρωτάω. μα δεν ξέρω, απαντάει. και πώς το τραγουδάς τόσο ωραία το τραγούδι; από το cd. απαντά. πάντως, του λέω, άμα πας στο dream show θα σε ψηφίσουμε. μα πηγαίνω ακόμα β' γυμνασίου. καλά του λέω. τώρα εμείς έχουμε δουλίτσα. γεια χαρά. κλείνουμε παράθυρο. σε ένα λεπτό, πετραδάκι στο παράθυρο.
άμα θέλετε πάντως να σας βάλω κάποιο τραγούδι, να μου το πείτε!
γελάσαμε με τον πιτσιρικά, αλλά ξαφνικά έφαγα φρίκη. αυτό το παιδί ήταν μόνο στο σπίτι (υποθέτω) και είχε τόση ανάγκη για επικοινωνία που βγήκε από το σπίτι του στο δρόμο για να τραγουδήσει στις γειτόνισσες. προτιμώ την εκδοχή ότι "γκομενίζει" με τις υπαλλήλους του διπλανού γραφείου για να κοκορεύεται στους φίλους του αύριο, αλλά φοβάμαι ότι υπερισχύει η πρώτη εκδοχή...

αφιερωμένο στους μεταφραγμένους

όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει
υ.γ. γεια σου ρε θανάση!
πάντα τέτοια!

09 Νοεμβρίου 2006

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

08 Νοεμβρίου 2006

ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΕΟΡΤΗΝ

Γιορτάζει ο kosmo.
Ε,γιορτάζουμε &εμείς.
Να τον χαίρεσαι divine
:)))))))))))))

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ


ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ!

05 Νοεμβρίου 2006

το βιολί της αυτή...

σάββατο βράδυ. είπαμε δεν κάνει για έξοδο. αλλά το πράμα αλλάζει αν σκάσουν δωρεάν εισιτήρια για συναυλία. oi va voi αγάπησα μόλις άκουσα το δίσκο, λάτρεψα όταν είδα σε ανοιχτό -σούπερ- χώρο στην Ιστανμπούλ (not Constantinople) κι αυτό το βιολί τους, φοβερό πράμα! ο σόλο δίσκος της βιολίστριας καλός, αλλά δεν έπαθα έρωτα, αλλά δε με χαλάει και να τη δω (πόσο μάλλον τζάμπα!)
γκάζια, τσίτα η τύπισσα, ένα καρτούν, ψηλόλιγνη, θεά, δεκάδες μορφασμοί η μούρη της, μυστήριοι, αστείοι, σοβαροί, παιχνιδιάρικοι, ειρωνικοί, χαμόγελα. έκρυβαν και πόνο τελικά, μας το εκμυστηρεύτηκε, έφαγε σούπα με τη μηχανή πριν μερικές μέρες κι ίσως δε θα 'πρεπε να παίζει, αλλά δε γαμείς, όσο ρέει το ουίσκι είμαστε οκέι, το πολύ πολύ το ξημέρωμα να τη βρει στο νοσοκομείο στο Λονδίνο.
ακορντεόν, κοντραμπάσο, κιθάρα, πλήκτρα, ντραμς
και το βιολί. αυτή και το βιολί της. όσο θέατρο και να κρύβει η παράσταση της, μαγκιά της. δεν παίζεται. φεύγει και σε παίρνει μαζί της. από το λονδίνο στην αθήνα με ενδιάμεσες στάσεις στους τσιγγάνους της Ουγγαρίας, στη Ρωσία, στο Παρίσι. ο Django θα χαιρόταν πολύ αν την είχε γνωρίσει -λέω εγώ. το 'χει το κορίτσι. δεν ξέρω πόσες αλογότριχες έχει ένα δοξάρι, αλλά το κορίτσι έσπασε τουλάχιστον καμιά τριανταριά! το βιολί της είναι προέκτασή της. ο ρυθμός μέσα της (και το ουίσκι;) την κάνει νευρόσπαστη. ένα νευρόσπαστο ξωτικό. συμπαθέστατο και απλό και φιλικό στο κοινό της -κι ας μη γέμισε το gagarin. κι αν όταν ακούς βιολί το μυαλό σου πάει σε συμφωνική ορχήστρα, ξέχασέ το. το βιολί γίνεται βαλς και τανγκό, γίνεται γύφτικος κι εβραϊκός χορός, γίνεται μπαλάντα και γίνεται ροκ.
συμπέρασμα: την επόμενη φορά θα πληρώσω όσο-όσο να δω τη Sophie Solomon. μου κάνει καλό η ενέργειά της.
παρόλ' αυτά, από το gagarin έφυγα τραγουδώντας Morrissey, δε φταίω εγώ (καλά, φταίω κι εγώ) η διαφήμιση φταίει. (για κάτω να βγάλω εισιτήριο ε; πρώτη θέση, όχι στις κερκίδες). παγερό κρύο έξω. τραμ από το σύνταγμα. (κόρνες στο σύνταγμα, κακός χαμός, πανικός, ώρα... να 'ταν μία; και κάτι;) μπαίνω στο τραμ και διαβάζω athens voice που τη μάζεψα από το δρόμο νωρίτερα. μπήκα στον πειρασμό να αγοράσω εφημερίδα, αλλά αφού δε θα τη διαβάσω... ο ψαριανός (δημοτικός σύμβουλος! το 'χασα το επεισόδιο) προτείνει να κάνει όλη η αθήνα πάρτυ στις ταράτσες, να γνωρίσουμε και τους γειτόνοι βρε αδερφέ! δεν 'ν κακό! στη στροφή στην παραλιακή συνειδητοποιώ ότι έχω μπει στο λάθος τραμ. δε βαριέσαι. κάθε διαδρομή με το τραμ είναι ταξίδι-περιπέτεια το 'χω πάρει απόφαση, απλώς αυτή τη φορά έφταιγα εγώ και όχι αυτό :-) κατεβαίνω και το παίρνω αλλιώς, προς την επόμενη στάση προς τη σωστή κατεύθυνση αυτή τη φορά. κρύο. και θάλασσα. και το φεγγάρι να στραφταλίζει μέσα. τρελή φεγγαράδα (και ψωλόκρυο, το 'παμε αυτό). και θυμήθηκα το νησί των τρελλών και της βροχής, να τελειώνει το μάθημα νύχτα και να κατεβαίνουμε από κάτω στα βραχάκια (π.ε.π. = προ εν πλω) και να χαζεύουμε το φεγγάρι να ασημίζει τα κυματάκια, σα να χαν πέσει όλα τ' αστέρια στην επιφάνεια της θάλασσας. όνειρο. όνειρο στο κύμα. κι έβλεπα την παραλία του φαλήρου άδεια. κανένας δεν έκανε βόλτα εκεί. και σκέφτηκα τον PR. αφού κάνουμε τη βόλτα που μου υποσχέθηκε στην αθήνα θα τον φέρω παραλία. και μετά σκέφτηκα και τότε που με πήγαινες σπίτι και σου είπα να στρίψεις λίγο νωρίτερα και σταματήσαμε να χαζέψουμε τη σαλασσίτσα (πού έλεγε κι η βαφτιστήκα πριν μάθει καλά-καλά να μιλάει) και σου είχε κάνει εντύπωση και αισθάνθηκα μαλάκας. (κι εσύ το ίδιο παραδέχτηκες μετά από μήνες) λίγος αυθορμητισμός δεν βλάπτει. προσπάθησα να σου δείξω. δεν το κατάλαβες. δεν πειράζει. δε λειτουργούμε όλοι το ίδιο και δεν έχουμε όλοι ανάγκη τα ίδια πράγματα και καμιά φορά δεν καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο.
το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής έγινε με ταξί. ο ταριφέιρο (ετών 26 έμαθα) με είπε "μεγάλη γυναίκα". άσε μας ήσυχους πουλάκι μου!
καλημέρες σας :-)


04 Νοεμβρίου 2006

ΕΝΑ ΝΕΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

κάντε κλικ

divine: θλίψη, kosmogyrismenos: άκου τότε ένα τραγούδι

03 Νοεμβρίου 2006

απέχεια #2 - brain dead

έχουμε περάσει πολλά μαζί.
αλλά πια δεν επικοινωνούμε.
το περίμενα, η καθημερινή τριβή εκεί καταλήγει.
και ξέρεις ότι σαν έρθει εκείνη η ώρα που τα κοιτάς στα μάτια σε κοιτάνε κι αυτά και δεν καταλαβαίνεις πια τίποτα, ξέρεις ότι πρέπει να φύγεις. μακριά.
ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΩΛΟΓΡΑΦΕΙΟ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΩΛΟΑΜΟΙΒΑΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΩΛΟΓΑΛΛΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΑΝΤΙΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΥ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗΣ ΜΑΚΡΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
αλλά τώρα δε φταίνε μόνο τα γαμοαμοιβαία και τα γαμογαλλικά,
φταίει και που το αφεντικούλι μου απέλυσε μια συνάδελφο, μόνο και μόνο επειδή είχε το "θράσος" να πει στους συναδέλφους της ότι δεν της έκανε την αύξηση που της είχε τάξει. κι έμαθα κι άλλα. κι έχω φρίξει. και του την είπα. και τ' αφεντικά είναι αφεντικά, δεν 'πα να χτυπιέσαι εσύ κοριτσάκι μου; έπρεπε λέει να φύγει, για λόγους ηθικής (ΧΑ!), δεν υπήρχε άλλος τρόπος. μα, πριν από λίγους μήνες άφησε μια άλλη δουλειά (οκ, μια όχι και τόσο καλή δουλειά) για να έρθει εδώ κι εσύ τη δοκίμασες, σουέκανε και την πήρες. κι εκείνη ήρθε. γιατί δεν ήταν ευχαριστημένη από την άλλη δουλειά, αλλά εδώ της άρεσε. και γιατί της έταξες άλλα. ε, και; στα παπάρια μου. αφεντικό είμαι, ό,τι γουστάρω κάνω. και τα τσουτσέκια εδώ μέσα ό,τι γουστάρουν κάνουν, όποιον θέλουν θάβουν από πίσω και σου πουλάνε αγιοσύνη μετά.
βρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι εδώ μέσα, μαλακισμένα και κομπλεξικά.
ουφ! ξεθύμανα. λίγο. κάτι μπύρες μου λείπουν κι ένα πακέτο τσιγάρα. και να γκρινιάξω και σε μερικούς φίλους. (και αύριο πάλι εδώ γαμώ το κέρατό μου)
καλό σουκού.

02 Νοεμβρίου 2006

ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

-Να σου πώ τη κοκκινοσκουφίτσα?
-Όχι
-Δε σ'αρέσει?
-Μούκου
-Πώς έτσι?
-Πεθαίνει ο λύκος
-ναιμάλιστα.
Χάνσελ & Γκραίτελ?
-μμμόχι
-?
-Πεθαίνει η μάγισσα
-α.
(...)
Τί θα'λεγες για μία σταχτοπούτα?
-τσου
-because...?
-Παντρεύονται.Πάλι.Σώνει
-μμμναι.
(...)Α!Ξέρω!Τζακ & η φασολιά!
-(μούτρα)
-Τί πάλι?
- ---
-ΤΙ???
-δεμαρεσουνταφασόλια
-(*&%^%#$@^%*#&)
ok.παρταλλιώς.
Πες μου εσύ ποιό θες ν'ακούσεις.
-(μούμπλε)
-Ναί?
-Πες μου Τη Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου
-?!
-Πεθαίνουν όλοι,
-?????!!!!!
-αλλά δε με νοιάζει

ΜΟΥ ΤΗ ΔΙΝΟΥΝ ΤΑ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ

...ειδικά στα γαλλικά


πι. ες. πρώτο ποστ απόγνωσης από το γραφείο. έπεται συνέχεια...

01 Νοεμβρίου 2006

σ' αγαπώ, μ' αγαπάς, να 'ταν κι άλλοι σαν εμάς

για να πούμε και του στραβού το δίκιο...