The ultimate place to be, publish, comment...

27 Σεπτεμβρίου 2006

Hotel California...

?Στο κόμμα μας, πραγματοποιούμε αυτό που υποσχόμαστε.
Μόνο οι ανόητοι θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι
δεν αγωνιζόμαστε κατά της διαφθοράς.
Διότι, ένα είναι βέβαιο για μας:
Η τιμιότητα και η διαφάνεια είναι προϋπόθεση να πετύχουμε τους στόχους μας.
Αποδεικνύουμε ότι πλανάται όποιος πιστεύει πως
οι μαφιόζοι θα συνεχίσουν να μετέχουν στην κυβέρνηση όπως στο παρελθόν.
Διασφαλίζουμε, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι
η κοινωνική δικαιοσύνη θα είναι ο κύριος σκοπός της διακυβέρνησής μας.
Παρά ταύτα, υπάρχουν ακόμα ανόητοι άνθρωποι που πιστεύουν πως
θα είναι δυνατόν να εξακολουθεί κανείς να κυβερνά
με παλαιοπολιτικά τερτίπια.
Όταν αναλάβουμε την εξουσία, θα κάνουμε το παν ώστε
να τεθεί τέρμα στις προνομιακές καταστάσεις και στην ευνοιοκρατία
δεν θα επιτρέψουμε σε καμιά περίπτωση
να πεθάνουν της πείνας τα παιδιά σας
Θα πραγματοποιήσουμε τα σχέδιά μας ακόμα και
να στερέψουν πλήρως οι οικονομικοί πόροι
θα ασκήσουμε την εξουσία ώσπου
θα έχετε καταλάβει ότι από δω και πέρα
είμαστε η «ΝΕ.ΠΟ», η «Νέα Πολιτική».?

Ωραία; Δεν μοιάζει σχεδόν ουτοπικό;

Διαβάστε τώρα από κάτω προς τα πάνω?.
αρχίζοντας από την τελευταία γραμμή και ανεβαίνοντας γραμμή-γραμμή ως την αρχή.

25 Σεπτεμβρίου 2006

ΠΩΣ

γίνεται αν έχεις πει μια μαλακία να την πάρεις πίσω; Πώς μπορείς να σβήσεις από τη μνήμη σου την απορία ενός προσώπου αγαπημένου ενώ του γυρνάς την πλάτη;
Δεν μπορείς. Δεν μπορώ. Και λέω καλύτερα να είχα φύγει, να μην είχα θολώσει. Όταν θολώνω γίνομαι φριχτός, έτσι νομίζω. Έτσι μου λέει η απορία στα μάτια των άλλων. Κι ας υπάρχει πάντα η αιτία που με στέλνει στα δέντρα, ο τρόπος που τη χειρίζομαι είναι ελεεινός. Κι η τελευταία υποψία δίκιου χάνεται.
Παρασκευή ξημέρωμα, μετά από πολλά Haig και κάτι σφηνάκια τεκίλας που σιχαίνομαι, η εικόνα του μπάρμαν που ξεπέρασε αυτά τα όρια που εγώ βάζω γύρω μου. Και εγώ που έφυγα. Και το βλέμμα του κόσμου μου με την απορία. Ενώ έφευγα.
Αυτό δεν μπορώ να ξεχάσω. Με τίποτα. Πέφτω για ύπνο και το βλέπω.
Να, και τώρα, πριν καν πέσω για ύπνο. Εδώ είναι, μπροστά μου. Και τώρα μόνο τα μάτια θολώνουν, το κεφάλι είναι νηφάλιο, για να μου θυμίζει τη μαλακία μου.
Συγγνώμη. Το είπα τόσες φορές. Χιλιάδες. Συγγνώμη. Συγγνώμη. Και έγινε δεκτή η συγγνώμη, χιλιάδες φορές.
Το βλέμμα γιατί όμως δεν το ξεχνάω;
Θα το λέω συνέχεια, μέχρι να φύγει.
Συγγνώμη
Συγγνώμη
Συγγνώμη

22 Σεπτεμβρίου 2006

ΣΑΣ ΕΧΩ ΠΡΗΞΕΙ

με το θέμα αυτό, το ξέρω, και σας έχω πάρει τ' αυτιά πολλές φορές, αλλά γαμώτο τσατίζομαι. Αυτό το είδα στο βιβλίο επισκεπτών ζωοφιλικού site που διαβάζω (δε βάζω εδώ το όνομά του γιατί έχει φοβηθεί το μάτι μας, οι μηνύσεις πέφτουν βροχή με τη γνωστή μέθοδο "φιμώνω αυτόν που λέει την αλήθεια με όποιο τρόπο μπορώ, και ειδικότερα με την οικονομική του εξόντωση). Αυτά που τόσο καιρό φωνάζουμε για τις κυρίες που μαζεύουν τα αδέσποτα γιατί τάχα τους έχουν βρει σπίτια και πάντα στο εξωτερικό, καταγγέλονται πια κι από άλλους. Δεν είναι δυνατόν κανείς να μη βλέπει. Παραθέτω τη μαρτυρία όπως ακριβώς γράφτηκε για να τη δει κόσμος, για να γίνουν όλοι λίγο πιο επιφυλακτικοί απέναντι στις κυρίες - σωτήρες, αυτές που διαμαρτύρονται για τη βαρβαρότητα και βγάζουν ένα σκασμό λεφτά στις πλάτες των αδεσπότων. Όταν άρχισα να ασχολούμαι με το θέμα δεν το πίστευα. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι ο κοπριτάκος είναι πηγή πλουτισμού. Ακόμα νομίζω πως είναι ένα κακό όνειρο. Αλλά δεν είναι. Με την ελπίδα λοιπόν πως θα περάσει το μήνυμά μου, πως η εύκολη καραμέλα από κυρίες εγχώριες και αλλοδαπές του "μην πάτε στην Ελλάδα, εκεί είναι βάρβαροι" θα αρχίσει να ακούγεται και κάπως ύποπτη (όχι για εθνικιστικούς λόγους (ως γνωστόν δεν έχω τέτοια κολλήματα) κι όχι γιατί δεν υπάρχει βαρβαρότητα εδώ, αλλά γιατί αυτές που συνήθως την διατυμπανίζουν, είναι αυτές που αμολάνε τα βανάκια στους δρόμους), με την ελπίδα πως αυτή η χώρα θα πάψει κάποτε να είναι ξέφραγο αμπέλι ανεξέλεγκτης εγχώριας βαρβαρότητας και ανεξέλγκτης ύπουλης "σωτηρίας" εκ της αλλοδαπής:
Mporo na kataggeilo eponimos oti eida eksagvgi zoon apo thn Salamina apo 2 kyries "stin trixa" poy den ikseran oyte pou peftei o Peiraias eno mou eipan pos einai dika toyw ta 7 skilia poy eixan sto apsogo tzipaki tous kai paro oti mou eipan pos htan apo thn salamina kai oti eixan 15 zoa sto spiti toys.H "'Filozoiki omada"" **** opos theloun na grafontai, kanoun antipioisi epaggelmatos kthniatrou me tragika arketes fores apotelesmata sta zoa, pouloun adespota zoa anekseretos, amoivontai gia embolia-steiroseis-therapies psoras-eno tis kanoun dorean sto diadimotiko toy Keratsinioy,Eksagoun megales posotites adespoton se alles xores opou mallon ginonte piramatozoa, i kolagono me adiafanei tropokai paranomo.Exo dei arketes fores agrotiko na periferete stin Salamina me mia odigo poy kapnizei pourakia kai 6-7 klouvia stin karotsa tis, profanos gia gemisma. Adinato na antidraso kai ayto einai to elaxisto pou mporo na kanv na KATAGGEILW tin apanthropia kai tin idioteleia ton anapeiron anthropon!! ""Soste mas apo aytoys pou mas sozoun... ""H adespoti skylisia fysi mou!

21 Σεπτεμβρίου 2006

ΠΑπαπάάάάά


ΠΑραλία
ΠΑπαρούνα
ΠΑνσέληνος
ΠΑράδεισος(Αμαρουσίου)
ΠΑνάγαθος
ΠΑπάρια
ΠΑληκάρια(ωρέ)

ΠΑααααλιρυζιέχουμε?
ΠΑρωχημένο
ΠΑπαρήγα(η καλή)
ΠΑsock

ΠΑrole-parole-parole
ΠΑσταδιάλα(ρε δε?)
ΠΑρόρμηση
ΠΑλιμπαιδισμός
ΠΑνταχούθε
ΠΑνταζώνας

ΠΑντελή??(τιγινεσαιρεψυχή?)
ΠΑρταλλιώς
ΠΑρακαλώ(?)
ΠΑπί(κουά-κουά)
ΠΑdequoi
ΠAρέα(ναιμάλιστα)
ΠΑντα
ΠΑρόν(τοδίνω-να)

Α
Α
Α
Α
Α

20 Σεπτεμβρίου 2006

ΠΕΡΙ ΒΡΟΧΗΣ

συνέχεια: και τώρα πείτε στον γκρινιάρη να μην γκρινιάζει: Που πήγα να πάρω το παιδί από το σχολείο και σταμάτησα στο δρόμο γιατί δεν έβλεπα από το χαλάζι, πού κατέβαιναν ορμητικά τα νερά από κάθε κάθετο στενό και αναρωτιόμουν πότε θα σβήσει το κάρο να κλαίμε με το παιδί αγκαλιά, που μέσα σ' όλα αυτά υπήχαν οι μαλάκες που έτρεχαν του σκοτωμού για να φτάνουν ωραιότατα τα λασπόνερα μέχρι τις βιτρίνες στην Κύπρου, που φυσικά τα φανάρια δεν λειτουργούσαν. Σήμερα τη σκεφτόμουν πολύ την Ιθάκη του Καβάφη, απλά για το "σαν βγεις στον πηγαιμό". Να πας οπουδήποτε όταν ρίχνει σ' αυτή την πόλη, ειδικά στην Ηλιούπολη. Εκεί που μεγάλωσα μπροστά στο βουνό που τώρα δεν έχει δέντρα αφού δεν έμεινε όρθιο ούτε κολυμπηθρόξυλο, τα κάψανε όλα που να καούν στο πυρ το εξώτερο. Εκεί που τώρα τα έχουν μπαζώσει όλα και δεν έχει διέξοδο, και το νεράκι πού σκατά να πάει; Ένα ρέμα έμεινε και το φυλάνε οι κάτοικοι με νύχια και με δόντια, και ψηφίζουν οχτακόσια χρόνια τον ίδιο δήμαρχο μόνο και μόνο γιατί δεν μπαζώνει το ρέμα, κι αυτό έτσι όπως γίναμε είναι λόγος αρκετός. Αύριο θα μαζεύουμε τις πέτρες και τα χώματα, αυτά που έφτυσε το βουνό που δεν έχει ρίζες να τα κρατήσει. Το βουνό που κάποτε θα πέσει στα κεφάλια των ανθρώπων να τους πλακώσει να θαφτούν στα σκατά που φτιάξανε! Άι σιχτίρ σήμερα!!

19 Σεπτεμβρίου 2006

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

στον Godot: η συνέχεια των αφορισμών μας, πάει καιρός θυμάστε;
Λοιπόν, το κεφάλαιο ξανανοίγει:
ΑΦΟΡΙΣΜΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
- Κατάθεση ψυχής
- Η αλήθεια μου
- Ελεύθερο κράτος είμαστε
- κλπ κλπ

18 Σεπτεμβρίου 2006

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ

έτοιμος για τη βροχή, είχα ζητήσει από τον Ύψιστο παράταση να πηγαίνω να κολυμπάω 2 εβδομάδες ακόμα, δε μου αρέσει η τροπή των πραγμάτων, δεν αγαπώ τον χειμώνα καθόλου όμως, μα καθόλου, δε θέλω να φοράω μπουφάν, δε μου αρέσει η βροχή, δε μου αρέσει το καλοριφέρ, μου αρέσει η θάλασσα, μου αρέσουν τα τραπεζάκια στον Αρχάγγελο και τα ουζάκια κι οι κεφτέδες του, μου αρέσει να κοιμάμαι με τα παράθυρα τέντα ανοιχτά.
Γαμώτο, δεν είμαι καθόλου χειμερινός τύπος

ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

αρχίζει! Σήμερα το βράδυ λέω να πάω να πάρω μαζεμένα εισιτήρια για εμένα, τον pink, τον kosmo, τη mmg για να μην την πατήσουμε πάλι όπως πέρυσι που όλα τα καλά τα χάσαμε μέσα απ' τα χέρια μας! Για όλους σας θα έπαιρνα, αλλά η αλήθεια είναι πως αργήσατε να το δείτε το ρημαδοπρόγραμμα! Τόσες μέρες! Πα πα πα!
Χαίρομαι τόσο με το φεστιβάλ. Είναι οι ταινίες που είναι διαφορετικές, που δεν τις πετυχαίνεις και κάθε μέρα στις αίθουσες. Ακραίες ταινίες, άγριες ταινίες, χιούμορ, σάτυρα, βία, μια χαρά φεστιβάλ έχουμε! Είναι και που βλέπω τόσους γνωστούς κάθε χρόνο εκεί μέσα. Σα να έχουμε ραντεβού, κάθε χρόνο, χαιρετάς τη μισή αίθουσα. Τα σχόλια, η ψηφοφορία. Πολύ με φτιάχνει αυτό το φεστιβάλ, αλήθεια σας το λέω. (φαντάσου να ήμουν και διαφημιστής του τι θε έλεγα). Και πολύ θα ήθελα να πηγαίναμε όλοι μαζί και σε καμιά ταινία. Ερήμωσε το μπλογκάκι. Εξαφάνιση μελών. Μου έλειψε λίγο να τσεκάρω τα πρωϊνά για ν΄αρχίσει η μέρα τι έχει γράψει ο καθένας. Ήταν ένα ωραίο ξεκίνημα, σαν να συναντιόμαστε όλοι πριν πέσουμε με τα μούτρα στη δουλειά ή σε ό,τι άλλο.

12 Σεπτεμβρίου 2006

ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ...

Ρύποι και μικρόβια. . . βασιλεύουν σε 48 παραλίες της Aττικής, όπου και το φετινό καλοκαίρι βρέθηκαν εκατομμύρια συμπολίτες μας.
Σύμφωνα με στοιχεία του Πανελλήνιου Kέντρου Oικολογικών Eρευνών (ΠAKOE), που για 27η χρονιά διενήργησε εργαστηριακές αναλύσεις σε θαλάσσια ύδατα και ίζημα από 93 πολυσύχναστες παραλίες, οι 48 είναι ακατάλληλες για κολύμβηση.
O Aλιμος, η Kερατέα, ο Ωρωπός και η Pαφήνα είναι ανάμεσα στις ακατάλληλες για κολύμβηση ακτές. Mάλιστα, οι παραλίες αυτές έχουν διαγραφεί από τους καταλόγους των ετήσιων εκθέσεων που αποστέλλονται στην Eυρωπαϊκή Eπιτροπή για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης.
H Eλλάδα από το 1991 μέχρι το 2004 «εξαφάνισε» σταδιακά από τη λίστα των παρακολουθούμενων περιοχών κολύμβησης 203 πλαζ σε όλη την επικράτεια ανεξήγητα. .. . Για τον λόγο αυτό η Eυρωπαϊκή Eπιτροπή έχει κινήσει νομική
διαδικασία κατά της χώρας μας.
Oι χημικοί του ΠAKOE πραγματοποίησαν δειγματοληψίες σε 93 παράκτιες περιοχές τον Mάιο του 2006 και σύμφωνα με τα αποτελέσματα οι 48 από αυτές είναι ακατάλληλες για κολύμβηση.
Λείπουν οι εξηγήσεις. Tο «Eθνος της Kυριακής» ζήτησε από το Γραφείο Tύπου του YΠEXΩΔE τα αποτελέσματα των φετινών μετρήσεων, τις οποίες όπως είναι γνωστό συντονίζει
το Tμήμα Nερών του YΠEXΩΔE, για τις 48 παραλίες οι οποίες σύμφωνα με το ΠAKOE είναι απαγορευτικές προς κολύμβηση.
Ωστόσο δεν μας χορηγήθηκαν τα στοιχεία και επιπροσθέτως δεν λάβαμε ικανοποιητική εξήγηση για το γεγονός αυτό. Στην κατηγορία των ακατάλληλων για κολύμβηση ακτών είναι και η πλαζ EOT Aλίμου, στην οποία έχει απονεμηθεί
και πέρυσι και εφέτος Γαλάζια Σημαία.

Πάντως είναι γεγονός ότι η παραλία του Aλίμου ρυπαίνεται από το ρέμα των Tραχώνων, στο οποίο απορρίπτονται ανεξέλεγκτα υγρά απόβλητα από επιχειρήσεις που λειτουργούν στην περιοχή. Mάλιστα, το YΠEXΩΔE κατά περιόδους έχει διενεργήσει μετρήσεις στο ρέμα και στην παραλία του Aλίμου.
Eπίσης ο Ωρωπός και το Xαλκούτσι που καταγράφονται και αυτές ως ακατάλληλες, ρυπαίνονται από τον ποταμό Aσωπό, ο οποίος εκβάλλει στις ακτές αυτές και μεταφέρει υγρά απόβλητα από 227 βιομηχανικές και βιοτεχνικές δραστηριότητες.

Σύμφωνα με έρευνα του Tμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Aθηνών, οι τιμές των βαρέων μετάλλων στα νερά του Aσωπού ξεπερνούν τις οριακές τιμές της Eυρωπαϊκής Eνωσης.
Πού βρέθηκαν υψηλές τιμές κολοβακτηριδίων
Στα δείγματα νερού και ιζήματος από τις 93 παραλίες, εξετάστηκαν από το επιτελείο του ΠAKOE οι ακόλουθες φυσικές, χημικές και μικροβιολογικές παράμετροι: θολερότητα (TSS), θερμοκρασία, οξύτητα - αλκαλικότητα (pH), βιοχημικά καταναλισκόμενο οξυγόνο (B. O. D. ), χημικά καταναλισκόμενο οξυγόνο (C. O. D. ), διαλυμένο οξυγόνο (D. O. ), φώσφορος και φωσφορικά (P-P04), άζωτο, νιτρώδη και νιτρικά (N-N03), κολοβακτηριοειδή (TOTAL COLIFORMS) και κολοβακτηρίδια (FECAL COLIFORMS).
«Tο ΠAKOE εκπονεί τα τελικά συμπεράσματα για την καταλληλότητα ή την ακαταλληλότητα των παραλίων, βάσει στατιστικής μεθοδολογίας. Δηλαδή εξετάζεται η συνεργιστική δράση όλων των παραμέτρων», εξηγεί ο πρόεδρος του
ΠAKOE, χημικός -γεωλόγος Παναγιώτης Xριστοδουλάκης.
Yψηλές τιμές κολοβακτηριδίων, που ξεπερνούν τις θεσμοθετημένες οριακές τιμές της EE που είναι 100 κολοβακτηρίδια ανά 100 μιλιλίτρ νερού, βρέθηκαν στα ύδατα των ακτών: Kόρινθος Ποσειδώνιο προς Λουτράκι, Σουσάκι, Aγιοι Θεόδωροι
II, Eλευσίνα αρχή, Eλευσίνα 500 μέτρα μετά, Λουτρόπυργος αρχή, Aσπρόπυργος, Aκτή Θεμιστοκλέους αρχή, Aκτή Θεμιστοκλέους Διογένης, Bοτσαλάκια, Aκτή EOT Bούλα, Aστήρ Bουλιαγμένης, Bραυρώνα, Aρτέμιδα, Σχοινιάς και Xαλκούτσι ποτάμι. H ύπαρξη υψηλού ποσοστού κολοβακτηριδίων οφείλεται στην απορροή αποχετεύσεων στη θάλασσα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΑΚΟΕ
20% περισσότερη ρύπανση φέτος σε σχέση με πέρυσι
«Φέτος προστέθηκαν στη λίστα των απαγορευτικών για κολύμβηση παράκτιων περιοχών ακόμη τέσσερις ακτές: νομαρχίας Kορίνθου, Ποσειδώνιο Kορίνθου προς Λουτράκι, Nέας Περάμου προς το στρατόπεδο και αυτή της Aρτέμιδος»
επισημαίνει ο πρόεδρος του ΠAKOE και προσθέτει: «H μόλυνση και η ρύπανση στις 93 παραλίες που πραγματοποιήσαμε μετρήσεις είναι κατά 20% μεγαλύτερη σε σχέση με την περσινή χρονιά.
Δερματολογικά προβλήματα Φέτος η ρύπανση από λάδια και από γράσα είναι δραματική. Oι τιμές των νιτρικών και των φωσφορικών, ρύποι οι οποίοι προέρχονται από λύματα, λιπάσματα και απορρυπαντικά, είναι διπλάσιες από πέρυσι.
Eπίσης ιδιαίτερα αυξημένες είναι και οι τιμές των κολοβακτηριδίων κάθε καλοκαίρι σύμφωνα με την Eθνική Στατιστική Yπηρεσία έχουμε αύξηση γυναικολογικών και δερματολογικών προβλημάτων, εξαιτίας της θαλάσσιας
μόλυνσης».
«Tο γεγονός ότι ανάμεσα στις παραλίες αυτές ορισμένες έχουν και γαλάζια σημαία, συμβαίνει γιατί οι ιδιωτικοί φορείς που διενεργούν τις δειγματοληψίες για την απονομή γαλάζιας σημαίας τις πραγματοποιούν τον
Aπρίλιο.
Παίρνουν ένα δείγμα καθημερινά, το οποίο όμως δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτικό της κατάστασης.
Διότι για να είναι ένα δείγμα αξιόπιστο θα πρέπει οι δειγματοληψίες να γίνονται διαφορετικές ώρες, να λαμβάνονται δείγματα νερού στην επιφάνεια, στα 5 εκατοστά, στα 30 εκατοστά και στο ίζημα.
O Aπρίλιος δεν είναι μήνας αιχμής για τις παραλίες και επιπλέον τα ξενοδοχεία είναι άδεια. Θα πρέπει ακολούθως να εξετάζονται οι βιολογικοί και να διαπιστώνεται εάν λειτουργούν σωστά και αν οι υπερχειλίσεις τους διαρρέουν στη θάλασσα. Eπίσης θεωρώ ότι οι μετρήσεις θα πρέπει να γίνονται από ανεξάρτητους φορείς.
Tο ΠAKOE συνιστά στους πολίτες να προσέχουν σε ποια νερά κολυμπούν. Nα μην κολυμπούν όταν η θάλασσα πρασινίζει, γιατί τότε είναι γεμάτη σάπια φύκια και πλαγκτόν. Aν η επιφάνειά της ιριδίζει, τότε είναι γεμάτη πετρέλαιο, πίσσες, λάδια και απόβλητα βόθρων.

Νεοπλασίες και δερματίτιδες Eπομένως να μην μπαίνουν σε νερά που το χρώμα τους είναι βαθύ πράσινο και σε θάλασσα που έχει πετρέλαιο, λάδια και απόβλητα βόθρων. Oι βρωμιές αυτές προκαλούν καρκίνο της μήτρας, νεοπλασίες και χρόνιες δερματίτιδες. Nα μην αναδεύουν τη θάλασσα όταν υπάρχει λάσπη στον βυθό.
H ύπαρξη λάσπης υποδηλώνει την ύπαρξη μολύβδου και υδραργύρου, που την ανατάραξη μπορεί να εισέλθουν στον οργανισμό από το στόμα και τους πόρους του δέρματος».
Ποιες είναι οι 48 βρώμικες ακτές:
* 1. Πέραμα
* 2. Aκτή Θεμιστοκλέους (αρχή)
* 3. Aκτή Θεμιστοκλέους (Tσακός)
* 4. Aκτή Θεμιστοκλέους (Διογένης)
* 5. Bοτσαλάκια
* 6. Eδεμ
* 7. Kαλαμάκι
* 8. EOT Aλίμου (Γαλάζια σημαία)
* 9. Γλυφάδα
* 10. Πλαζ Aστήρ Γλυφάδα (A)
* 11. Πλαζ Aστήρ Γλυφάδα (B)
* 12. Aκτή EOT Bούλα
* 13. Aστήρ Bουλιαγμένης
* 14. Bάρκιζα
* 15. Aκτή EOT Bάρκιζα
* 16. Λαγονήσι
* 17. Παλαιά Φώκαια
* 18. Λαύριο
* 19. Δασκαλειό Kερατέας
* 20. Aυλάκι
* 21. Bραυρώνα
* 22. Aρτέμιδα
* 23. Pαφήνα
* 24. Nέα Mάκρη
* 25. Σχοινιάς
* 26. Σκάλα Ωρωπού
* 27. Xαλκούτσι (Ποτάμι 1)
* 28. Xαλκούτσι (Πηγαδάκια 2)
* 29. Kόρινθος (Nομαρχία)
* 30. Kόρινθος (500μ. Πατρα)
* 31. Kόρινθος (Ποσειδώνιο προς Λουτράκι)
* 32. Iσθμια I
* 33. Iσθμια II
* 34. Σουσάκι
* 35. Motor Oil
* 36. Aγιοι Θεόδωροι II
* 37. Aλσος Kέντρο
* 38. Kινέττα (Camping Costa)
* 39. Eλευσίνα αρχή
* 40. Eλευσίνα (500 μέτρα μετά)
* 41. Eλευσίνα (Kαφέ O Φονιάς)
* 42. Nέα Πέραμος OTE
* 43. Nέα Πέραμος (μετά το στρατόπεδο)
* 44. Nέα Πέραμος (στα 400 μέτρα)
* 45. Λουτρόπυργος (αρχή)
* 46. Λουτρόπυργος
* 47. Aσπρόπυργος
* 48. Aσπρόπυργος
_____
Από έγκυρη πηγή έμαθα ότι δυστυχώς ΟΛΕΣ οι παραλίες, πλην Πόρτο Γερμενού, στην Αττική έπρεπε να έχουν μαύρη σημαία...

11 Σεπτεμβρίου 2006

Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

με έπιασε μετά το ποστ του motorcycle boy στο κουσούρι. Νοσταλγία καλή, γλυκιά, καλοδεχούμενη- μέχρι που μου είχε λείψει κιόλας. Με συγκίνησε ο boy, διάβαζα και βούρκωνε το μάτι, κι αν δεν είχα το αστεράκι μας μέσα να βλέπει την ταινία του μετά την πρώτη μέρα στο καινούργιο του σχολείο, μπορεί και να το άφηνα το βούρκωμα να πάει και λίγο πιο πέρα. Θυμήθηκα τη Φραντζή, το αρχηγείο μας, το καταφύγιό μου, τότε που πάλευα να δω τι γίνεται μέσα μου, γιατί νιώθω αυτά που νιώθω, πόσο απόβρασμα είμαι που τα νιώθω, πόσο άτυχος. Και δεν μπορούσα να μιλήσω για αυτό, αλλά μπορούσα να κλαίω, ωραιότατα, και ώρες πολλές. Κι όταν επιτέλους ήρθε το semaki στη ζωή μας, μπορούσα να κλαίω σε έναν ώμο, κι ήταν απίστευτη η αίσθηση, πόσο καλύτερα ήταν... Και το καλύτερο, δε χρειάστηκε ποτέ να εξηγήσω γιατί κλαίω. Ο ώμος ήταν εκεί, τελεία. Κι αυτό είναι μεγάλο κι ανεκτίμητο. Και τραγουδούσαν με τις κιθάρες με τον biggerbro, και να οι συννεφούλες, και να οι kansas, και να ο βράχος (το δικό της/μας τραγούδι, εκεί να δεις στίχους, αλήθεια semaki ένα κάρο λεφτά θα είχες βγάλει αν το κυνηγούσες), και οι μαυροδάφνες ποτάμι κι εγώ να κλαίω, εκεί στον καναπέ, στην κουζίνα, στην αγκαλιά τους. Και να γελάω, πολύ. Και φωτογραφίες πολλές κάτω από τα πόστερ του Τζέιμς, με το τσιγάρο, γιατί νόμιζα ο μικρός τρελός πως έμοιαζα στο ίνδαλμα!!
Όλα αυτά θυμήθηκα, κι είπα να σας τα πω. Σε μια στιγμή που λόγω συνθηκών σκορπίζουμε. Όχι με την κακή έννοια, αλλά σκορπίζουμε κάπως.
Κι αγαπιόμαστε ακόμα. Κι η μαυροδάφνη έγινε ούζο. Το κλάμα περισσότερο γέλιο (αλλά όταν το θυμάται μας δίνει και καταλαβαίνουμε). Κι η κιθάρες βεράντα και μαζώξεις.
Όπως καταλάβατε δε θέλω να δουλέψω σήμερα.

07 Σεπτεμβρίου 2006

ΟΙ ΜΠΑΛΑΡΙΝΟΙ

στο πρώην Αθηνών Αρένα και νυν Πάνθεον εσκισαν. Ήταν υπέροχη παράσταση. Με αγάπη στο χορό, με χιούμορ, με θάρρος. Χειροκροτήσαμε όλοι με την ψυχή μας. Να πάτε αν μπορέσετε, αξίζει τον κόπο.
Να πάτε αλλά να μην βάλετε το αυτοκίνητό σας στο πάρκινγκ: 8 ευρώπουλα.
Και προς Θεού, ΜΗΝ ΔΙΨΑΣΕΤΕ!!! 2 ευρώ το μικρό νεράκι!! 5 ευρώ η κοκακόλα, δηλ. ένα πλαστικό ποτηράκι με παγάκια!
Μόλις έφυγα εμβρόντητος αλλά χωρίς να διαμαρτυρηθώ από το μπαρ και είπα στο semaki τα μαντάτα, τηλεφώνησε αμέσως στο ΙΝΚΑ. Έτσι πρέπει, και τίποτα να μην αλλάξει, δεν πρέπει να τους καταγγέλουμε; Ενώ εγώ απλά πλήρωσα και γκρίνιαξα στους φίλους μου. Κότα δηλαδή...
Μπράβο semaki!
και μπράβο στους μπαλαρίνους!
και ΝΤΡΟΠΗ στο Πάνθεον!

05 Σεπτεμβρίου 2006

Μου ήρθε με email...

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μιαγενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε ναπεριμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανόύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλοτο πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμεταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το«σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπιακαι μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλαταχωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτεςχωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερέςγωνίες.Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρεςκατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμεξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δενέπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμεόλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει ταφώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχανκινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμοςγια να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο μεπέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά καιόλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος νακατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα οένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσωςκάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλιανερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζανπλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίεςμε ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε ναβγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλάβγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μαςέξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση,όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση.Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμαστανανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τουςφωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τουςγονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανένανυπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπενα συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσοάλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για ναπεράσουν όλοι. Τι φρίκη!Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρεςστην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίςμαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στηνάμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσιακυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιοchat room και γράφοντας ; ) : D : PΕίχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτάμάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινάπαιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη ναμεγαλώσεις σαν παιδί...

04 Σεπτεμβρίου 2006

Οι "πιο"

Ορμώμενη από το ποστάκι του συναδέλφου bb, αναρωτιέμαι κι εγώ με τη σειρά μου. Πού πήγε η μπάλα; Οέο; Γιατί αφήνετε το εαυτό σας και τη χάνετε; Εμείς οι υπόλοιποι, τι σκατά σας φταίμε; Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ μια φρενίτιδα όλων να πιάσουν την ευτυχία, ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Την κυνηγάνε, την κυνηγάνε και τρέχουμε και τρέχουνε και τρέχουνε. Follow the light, my friend. Θα σου δείξω εγώ πού είναι γιατί εγώ την βρήκα. Βρες την κι εσύ να κάνουμε παρέα. Μόνο ευτυχισμένους ανθρώπους συναναστρέφομαι. Συγγνώμη, αλλά εσύ δεν κάνεις. Έχεις μαυρίλα στην αύρα σου και, πώς να στο πω; Φοβάμαι τη μεταδίδεις. Μην μπλέκεσαι με τα δικά μας, πήγαινε πιο πέρα και κάνε τα δικά σου. Μόνο? μάζεψε τα πινέλα σου γιατί φοβάμαι ξεβάφουν. Δε βλέπεις πώς έχω τακτοποιημένα εδώ τα πάντα; Προσεκτικά με ό,τι κάνεις, θα με «χαλάσεις». Εγώ εδώ μια χαρά. Κουράστηκα, ακόμη κουράζομαι, αλλά αυτό που δημιούργησα «γράφει» καλά. Και αν προσπαθήσω λίγο ακόμη, να δεις τι μπορώ να καταφέρω. Θα τους ξεπεράσω όλους. Θα γίνουμε οι καλύτεροι, οι «πιο». Πιο καλοί, πιο τακτοποιημένοι, πιο αγαπημένοι, πιο πετυχημένοι, πιο λαμπεροί, πιο ταιριαστοί, πιο χρωματιστοί, πιο κοινωνικοί, πιο ερωτευμένοι, πιο πλούσιοι, πιο φιλικοί, πιο κοινωνικά αποδεκτοί, πιο πιο, τέλος πάντων. Και αν θέλεις να πάρεις μια γεύση από το πώς πρέπει να είσαι και συ, έλα καμιά ώρα να τα πούμε. Να μας δεις και να σε καθοδηγήσουμε. Κάνε ό,τι κάνω. Αλλά μην πλησιάσεις και πολύ γιατί αυτό που δεν έχεις... κολλάει. Και υπάρχει πιθανότητα να εξαπλωθεί κιόλας. Γι’ αυτό από μακριά. Και θα σ’ αγαπάμε πάλι. Ξέρεις, όμως, κόπιασα για να φτάσω εδώ που είμαι γι’ αυτό, κάνε μου τη χάρη και τουλάχιστον θαύμασέ με. Αυτό μόνο έχεις το δικαίωμα να κάνεις. Αν με χλευάσεις, σημαίνει με ζηλεύεις. Και τις ζήλιες καθόλου δεν τις μπορώ. Άσε που τις θεωρώ γρουσουζιά. (φτύνοντας) Μακριά από μας! Φύγε, για να ξαπλώσουμε εδώ, στο βελούδινο καναπέ και να τα πούμε. Αχ, μωρέ.. Κάνε μου τη χάρη και κλείσε την πόρτα καθώς φεύγεις. Αν θέλεις, θα αφήσω ανοικτά τα παράθυρα για να με χαζεύεις.

- Εντάξει. γεια.

01 Σεπτεμβρίου 2006

ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΜΠΑΛΛΑ; Ο-Ε-Ο;




ΤΗΝ ΠΗΡΑΝ ΑΥΤA TA ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΣΟΥ ΛΕΩ...