The ultimate place to be, publish, comment...

31 Αυγούστου 2006

ΚΟΥΣΟΥΡΙ

είχα εκεί κάτι να πω

30 Αυγούστου 2006

MISSED ME?

i am back!

MISSED LIST
όλους εσάς
ένα θερινό κινηματογράφο
τον ναύτη ,γιατί δεν είχα δίκτυο & δεν έχει κινητό
το πανικό του κέντρου
τα μαλλιά μου

NOWAYMISSED LIST
τα παπούτσια
τη δουλειά
το ξεκατίνιασμα
το πρωϊνό ξύπνημα
τα ΜΜΕ & ΜΜΜ

WILLMISS LIST
πα ρα λί ααααααααα
τον ορίζοντα
τη ρακή σε ταράτσες στον ουρανό

24 Αυγούστου 2006

BLACK IS THE COLOUR OF MY TRUE LOVE'S HAIR

πόσο διαφορετική είναι η ζέστη στο μπαλκόνι όταν την τραγουδάει η Nina !

20 Αυγούστου 2006

ΤΟ ΣΠΙΤΙ

είναι κιόλας σαν βομβαρδισμένο. Δεν καταλαβαίνω πως γίνεται αυτό. Μια βαλίτσα άνοιξα, τα υπόλοιπα πως βρέθηκαν παντού; Τα φυτά ευτυχώς επέζησαν, το ίδιο κι η γάτα στον κήπο. Είναι το σαββατοκύριακο που δεν αγάπησα. Δεν είναι μόνο η δουλειά (για να φύγεις 3 μέρες πρέπει να το πληρώσεις με 12ωρα μετάφρασης), είναι και η ζέστη, είναι κι η αίσθηση ερημιάς. Κρήτη, Μονεμβασιά. Τήνος ή Νάξος, Πάτρα, Αβαρίκος, για να αναφέρω μόνο μερικά μέρη όπου σκόρπισαν οι περισσότεροι. Κι η γειτονιά σκόρπισε, αλλά αυτό δε με πειράζει και τόσο. Ή ίσως και να με πειράζει. Αγριεύτηκα λίγο στο μπαλκόνι. Και μετά χαλάρωσα...
Οι 4 μέρες στο Λονδίνο ήταν τονωτικές. Εγώ κι ο PR λιώσαμε σόλες στο περπάτημα, αυτός είναι μαθημένος, εγώ πάλι προσπαθώ, καλά τα πήγα αν εξαιρέσουμε τη μέση που δε γουστάρει με τίποτα να μ' αφήσει ήσυχο! Και πάλι μου άρεσε το Λονδίνο, δεν άλλαξε καθόλου (βρε, φτου-φτου, δεν άλλαξες καθόλου!). Ούτε και τα ωράριά του άλλαξαν: κάθομαι σε όμορφη πλατεία στο Σόχο, διαβάζω βιβλιαράκι και χαζεύω τα παιδάκια που σκαρφαλώνουν στο άγαλμα. Ξαφνικά έρχεται κυριούλης και λέει: Sir, we are closing. Και μου δείχνει την έξοδο. Μα κλείνουν κι οι πλατείες λοιπόν; Ήταν 8.30 το βραδάκι...
Χάρηκα το περπάτημα κάτω από τον Τάμεση, ήταν ευχάριστη απόδραση από τις ίδιες εικόνες. Είδα και gay ζευγάρια να περπατάνε χέρι-χέρι και μ' άρεσε (κι ας διάβασα σε μια εφημερίδα για κάποιον που υπέκυψε στα τραύματά του μετά από ξυλοδαρμό από σκίνχεντς (για να μην ξεχνιόμαστε)). Κλείναν οι παμπ στις 11 και χαλιόμουνα, κι αυτή η μπύρα δεν πίνεται με τίποτα αλλά τι να πιεις; Ποσότητα από σφηνάκι σε τιμή κοκτέιλ!
Πήγα και στο HMV για να πάρω cd για τον kosmo μου και χάρηκα με τον κύριο (με όλη τη σημασία της λέξης) που με εξυπηρέτησε. Τόση ευγένεια, και τόση κατάρτιση, και καμία μα καμία βαριεστημάρα, και ούτε ίχνος μπλαζέ ύφους. Θα μπορούσε να μου φέρνει cd ώρες αν δεν είχα περιορισμένο μπάτζετ... (τώρα τα παιδάκια του metropolis μου φαίνονται ακόμα πιο ξινά και δήθεν)
Πήγαμε και στο Wembley Arena για να δούμε τη Νίτσα, αλλά δε θα γράψω τίποτα γι' αυτό εδώ, θα έχει την τιμητική της στο kousouri όταν βγουν οι φωτογραφίες, της αρμόζει περισσότερο!
Άλλο ξεκίνησα να γράφω, αλλά πάει τώρα, ούτε και θυμάμαι. Κλείνουν και τα μάτια.
(έχει πολύ καλοκαίρι ακόμα μπροστά, ας γκρινιάζω εγώ, μη γυρίσετε ακόμα, είναι καλύτερη η σκλεψη πως μπορεί να έρθω εγώ να σας βρω)

15 Αυγούστου 2006

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΠΟ ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ

Μεσούντος του Αυγούστου, σκορπίσαμε. Προσωπικά σκόρπισα και μαζεύτηκα λίγο νωρίτερα όπως ξέρετε (αν και αυτό το 'μαζεύτηκα' είναι πολύ σχετική κουβέντα...). Τέσπα, το θέμα είναι άλλο. Από χτες το μπλογκ μας φιλοξενεί ένα όμορφο μπάνερ (κάτω δεξιά) που παραπέμπει στο νεοφυτευθέν μπλογκ με τίτλο Άνθρωποι από καλαμπόκι και το οποίο έχει σκοπό να γράφονται, να συζητιώνται και να μαθαίνονται πράγματα για τους Ζαπατίστας στο Μεξικό, την κατάσταση εκεί και τον αγώνα τους, καθώς και την υποστήριξη της Καμπάνιας: Ένα σχολείο για την Τσιάπας που έχει ήδη χτίσει ένα σχολείο για την εκπαίδευση δασκάλων για τα παιδιά των ιθαγενών στη ζούγκλα Λακαντόνα της Τσιάπας και ξεκινά μια αντίστοιχη δράση για το χτίσιμο ιατρικού κέντρου. Εκτός από τα ποστ, στο νέο μπλογκ θα δείτε και πολλά λινκς με ενδιαφέρουσες σχετικές πληροφορίες. Η Καμπάνια αυτή, όπως και οι Ζαπατίστας δε ζητάνε χρήματα. Θέλουν να μάθει ο κόσμος τι γίνεται σ' εκείνη τη γωνιά του πλανήτη και να βοηθήσει όπως μπορεί ο καθένας να αλλάξουν τα πράγματα. Οι Ζαπατίστας δεν δέχονται να πας να τους δώσεις 10, 20, 100, 1.000 ευρώ. Μπορείς να τους δώσεις ό,τι θέλεις και θα σου δώσουν κάτι σε αντάλλαγμα. (Στο Σαν Κριστόμπαλ δε Λας Κάσας, στην Τσιάπας, μια φίλη που μίλησε μαζί τους σε έναν πάγκο που είχαν στήσει στην πλατεία, δεν είχε μαζί της κάτι άλλο να τους δώσει, τους χάρισε ένα φιλμ. Κι εκείνοι της χάρισαν μια σακούλα σπόρους σοκολάτας :-). Αντίστοιχα η Καμπάνια οργανώνει παζάρια, συναυλίες, τέτοια πράγματα για να συγκεντρώσει τα απαραίτητα για την ανέγερση του σχολείου και του ιατρικού κέντρου. Στους Ανθρώπους από Καλαμπόκι θα βρείτε λινκς για την Καμπάνια, για το Σπόρο (συνεταιρισμός για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο με μαγαζάκι στο κέντρο της Αθήνας που πουλά καφέδες, σοκολάτες κ.λπ. από την Τσιάπας και τη Λατινική Αμερική γενικότερα) και άλλα ενδιαφέροντα. Αξίζει να περνάμε πότε-πότε. Ε;
Φιλιά
Υ.Γ. Με ένα κλικ στον τίτλο του ποστ αυτού μεταφέρεστε στους Καλαμποκανθρώποι :-)

09 Αυγούστου 2006

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ

κάποιες συζητήσεις περί χρωματισμού και ουδετερότητας των blog, θυμήθηκα και την κόντρα και το χέσιμο που έφαγα στη μούρη με αφορμή το ποστ μου "πίσω και σας φάγαμε". Τώρα γιατί να ξύνω παλιές πληγές; Δεν τις ξύνω, απλά τις θυμάμαι. Και επιμένω πως ό,τι γράφουμε είναι ένα μανιφέστο, αφού αποτελεί εκδήλωση της σκέψης μας. Από τη φωτογραφία ενός γκόμενου που η φάτσα του μας φτιάχνει μέχρι την τραγική αναφορά στον πόλεμο, από ένα απλό ανέκδοτο μέχρι ένα σύνθετο κατεβατό αφορισμών, όλα μας αφορούν, όλα μας εκφράζουν, γι' αυτό και τα γράφουμε. Το blog αυτό δημιουργήθηκε για να υπάρχει ένας ακόμα τρόπος να καταθέτουμε/επικοινωνούμε, κάτι που ούτως ή άλλως κάνουμε συχνά πυκνά και όταν βρισκόμαστε (ευτυχώς). Απλά με το blog μένουν και στην οθόνη, τα ξαναδιαβάζουμε, τα βλέπουν κι άλλοι, γίνεται διάλογος, η επικοινωνία πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα. Δεν υπάρχει politically correct εδώ, ούτε λογοκρισία. Κι αν με κάποια ποστ υπάρχει υποψία χρωματισμού (ροζ, κόκκινου, μαύρου κλπ κλπ), ας είναι. Είναι καλό το χρώμα, αγαπώ το χρώμα. Το σκέτο γκρίζο και το ντεμί-σεζόν βαριέμαι.
Το ροζ φτερό μίλησε

03 Αυγούστου 2006

ΠΟΥ ΦΤΑΣΑΜΕ...

02 Αυγούστου 2006

NEVER LET ME DOWN

επιτρέψτε μου την ιδιαίτερη αφιέρωση σε biggerbro, mmg, pr και semaki (με αλφαβητική σειρά)
χαλάλι ο ποδαρόδρομος (δεν ορίζω πόδια/μέση)
πάντα τέτοια

01 Αυγούστου 2006

DIS-CON-N-e-c-t

Αποδομούμαι.
Χέρι εδώ,πόδι εκεί,κεφάλι στουχαντάκ'
Μυαλό πλίνθοι κέραμοι.Τα κύτταρα της διασποράς.
Διαπρέπουν,άπαξ & απομακρυνθούν από τον εγκέφαλό μου.
Εντός των ορίων αυτού-μπα.
Συναίσθημα?γειαχαρακυριεκάστορα.
Στόχος.Όχι τόσο πίσω ρε παιδιά-ούτε που τον βλέπω(τιμαλάκες).
Αυτοσκοπός=ξαπλώστρα
Φιλοδοξία:να αφανίσω όλους τους ρακεταθλητές των ανά το κόσμο παραλίων.
Αφού γυρίσω μπρούμυτα.

10 & σήμερα.

κουφάλες