The ultimate place to be, publish, comment...

30 Ιουνίου 2006

THE Φ-WORD

ΦΘΑΡΤΟ-ΦΘΟΡΑ-ΦΘΑΡΜΕΝΟ

Τα παλιά βιβλία με τις τσακισμένες,
σχεδόν ρευστές σελίδες & τις αφιερώσεις.
Τα παλία κτίρια με τις συνοφρυωμένες προσόψεις
& τα κλαμένα παράθυρα.
Με κάνουν & χαμογελάω.

Αγαπάω τη φθορά.
Αγαπάω τα παλιά μου ρούχα,τα τρύπια μακώ
& τις ξεχειλωμένες,σχεδόν διάφανες φόρμες.
Τα φοράω στο σπίτι & αισθάνομαι ασφαλής μέσα τους.
Αγκαλιάζουν σα παλιός γνώριμος,
που ξέρει να ζεσταίνει,
χωρίς να πιέζει.
Απολύτως συμβατά με το σώμα & το δέρμα.

Το χαρτογραφημένο δέρμα.
Μελανιές,γδαρσίματα,ουλές.
Τα όνειρα του R.E.M,οι μνήμες του χεριού
πάνω στα ανάγλυφα σημάδια,
καθώς έρχεται ο ύπνος.

Δε με χαλάει η φθορά.
Η λευκή ομπρέλλα στα μαλλιά μου,οι ρυτίδες μου.
"Σταμάτα τις γκριμάτσες" μου λέει"θα κάνεις ρυτίδες"
:) (:o >:( ):<> :))))))))
Χαμογελάω & σηκώνω τα φρύδια-να έτσι-για να τις κάνω
πιό έντονες,να τις προλάβω εγώ,πρίν βαθύνουν.

Δε φοβάμαι τη φθορά.
Να μπαίνω στις σχέσεις,να τις περπατάω ξυπόλητη.
Να δίνω δεύτερες,τρίτες,πόσες?όσες ευκαιρίες,
πριν συγχωρήσω ή απορρίψω.
Να μετράω τις τότε,τώρα,όταν απογοητεύσεις
& να τις βρίσκω λίγες σε σχέση με τους ανθρώπους
που περπατούν ακόμα δίπλα μου,
με το ολόδικό τους βήμα.
Και με τις τσέπες τους γεμάτες χαρτομάντηλα.
Μήπως χτυπήσω & ματώσω-ή μήπως βάλω τα κλάμματα.

Έλαβα & μία επιστολή που μύριζε κληματόφυλλο

28 Ιουνίου 2006

Τι λέει το κάθε ζώδιο μετά από το sex

Κριός : Ωραία, πάμε πάλι από την αρχή...

Ταύρος : Πεινάω... πιάσε την πίτσα...

Δίδυμοι : Μήπως είδες πουθενά το τηλεκοντρόλ?

Καρκίνος : Πότε παντρευόμαστε;;;

Λέων : Καλά ε; Δεν παίζομαι...

Παρθένος : Πρέπει να πλύνω τα σεντόνια

Ζυγός : Μου άρεσε, αν σου άρεσε...

Σκορπιός : Έχω την αίσθηση πως πρέπει να σε "λύσω"...

Τοξότης : Μη με πάρεις τηλέφωνο, θα σε πάρω εγώ

Αιγόκερως : Α! Έχεις και πιστωτικές;;;

Υδροχόος : Τώρα ας το δοκιμάσουμε και χωρίς ρούχα

Ιχθύες : Πως είπαμε πως σε λένε;;;

27 Ιουνίου 2006

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ

το λευκό σακάκι, το λευκό παπούτσι, τα τζιπ στα στενά της Αθήνας- και γενικότερα, οι μαλάκες που παρκάρουν στις ράμπες για τους ανάπηρους, οι μαλάκες που μπερδεύουν την παιδοφιλία με την ομοφυλοφιλία, τα τεράστια αντρικά γυαλιά ηλίου, η τηλεόραση, οι απέναντι με την πισίνα, η από κάτω που νομίζει πως αν ταϊσεις την αδέσποτη γάτα κινδυνεύεις τουλάχιστον από τη νόσο των τρελών αγελάδων, ο γάμος του Σαββάτου, η περιφορά του υιού (εμού) στο γάμο του Σαββάτου, η αβεβαιότητα για τις διακοπές, ο φόβος του αεροπλάνου, τα κουνούπια, οι συμβάσεις της ΕΡΤ, η ΕΡΤ, ο (μα)Λά(κας)λλας και τα γυαλιά του, τα τσάμπα 7 μποφόρ, το ανεμιστηράκι του Η/Υ

26 Ιουνίου 2006

WHAT TOOK PRINCE CHARMING

SO FUCKIN' LONG???

....

τί ώρα είναι?μμ.καλά,νωρίς είναι ακόμα
....

πφφφ,ζεστηρεπούστημου

....

πώς το λένε οι κινέζοι?κάτι με αυτούς που περιμένουν κλπ?
ότι κάτι τους έρχεται?ε?


....

κόλπος?αουαχα,σεκαλόμου

....

ή δε το λένε οι κινέζοι?

....

ταραραααταταραρουρουραααα-ταμ-παμ παμ-σου-μπαπ

....

τι ώρα πήγε?ακαλά

....

πφφφφ

....

πούσου ρε γαμώτο,ξέχασα να πάρω οδοντόκρεμα.
τι μαλάκας


....

τα νύχια μου εχουν γίνει σκατά

....

σα να βαρέθηκα λίγο

....

πιάστηκα κιόλας

...

ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΣΚΑΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΜΕ ΤΟ ΓΟΒΑΚΙ????

i-loo ρε!

Κυρίες κ κύριοι,
σας παρουσιάζω την i-LOO!
Η τουαλέτα του μέλλοντος,
η τουαλέτα των ονείρων σας δια χειρός Microsoft!
Με την i-LOO, τo "χέζε ψηλά κ αγνάντευε" αποκτάει άλλη διάσταση...
Καλή βδομάδα κ με τις υγείες σας!

23 Ιουνίου 2006

Ο παλιατζής, ο παλιατζής, ο παλιατζής είμαι, κατέβα κάτω τώρα, τώρα είπα, μη με αναγκάσεις να έρθω εκεί, θα πάρω τηλέφωνο τον πατέρα σου, το εννοώ, τέρμα οι διακοπές, καστανόχωμα, ο ανθοπώλης, ντιν-ντον, ντριν-ντριν, ντριν-ντριν, μπορείτε να το σηκώσετε; μιλάω στην άλλη! ναιιιιιιι;;
ΗΣΥΧΙΑ ρε γαμώτο!!ήμαρτον...

OH MY DOG

Και καθώς παρακολουθούσα τα πλάνα
από τις "οδομαχίες" των φοιτητών με τα ΜΑΤ
στα Προπύλαια,
σε κάποιο άνοιγμα της δράσης,
παρατήρησα ένα κατάμαυρο σκυλί.
Στρεφόταν εδώ & εκεί προσπαθώντας να εντοπίσει

& να κλειδώσει ένα στόχο,κάποιον να ακολουθήσει,
αποπροσανατολισμένο από τις
διασταυρούμενες τροχιές γύρω του.
Και η απόστασή μου από την εικόνα μειώθηκε.

μ

Περίεργο ε?

21 Ιουνίου 2006

ΝΑ ΒΡΕ! που χολοσκάτε οι έν-τεκνοι




Γιατί πόσο πια να βοηθήσει το μαραφέτι
του divine mitsakou?
(Θορυβηθείτε-δεν πρόκειται περί ειρωνικού σχολίου)

19 Ιουνίου 2006

ΑΠΟΡΙΕΣ

Είναι αλήθεια ότι το σπέρμα των αγοριών βγαίνει μόνο τη νύχτα; (Περίεργη)
>Ναι, σαφώς! Το σπέρμα των αγοριών κατάγεται από τα Καρπάθια και ως γνωστόν
όλοι εκεί είναι απόγονοι του Κόμη που στο φως της μέρας γίνεται στάχτη.
Τώρα, για το σπέρμα των κοριτσιών δεν ξέρω αν θέλεις να μάθεις. Αν ναι, μου
ξαναγράφεις

Προσπάθησα να βάλω ταμπόν αλλά δεν τα κατάφερα. Είναι επειδή είμαι παρθένα ή
επειδή δεν είμαι κανονική; (Arietina'85)
>Το βρήκες! Για όλα φταίει ένα ανατομικό "πρόβλημα" . . .

Είναι δυνατό να κάνει κανείς έρωτα όταν είναι παρθένος; (D.V. '83)
>Εξαρτάται. Αν έχει ωροσκόπο Ζυγό σίγουρα μπορεί!

Εγώ και μια φίλη μου είχαμε πάντα αυτή την απορία. Οι πρωτόγονες γυναίκες
είχαν περίοδο; Και αν ναι, πώς μπορούσαν χωρίς σερβιέτες; (Αμφίβολες)
>Οχι βέβαια . . . Η περίοδος είναι προϊόν του σύγχρονου, πολιτισμένου κόσμου
και της παγκοσμιοποίησης
Πώς ήταν δυνατό να υπάρχει πριν από τις σερβιέτες με φτερά?

Είναι αλήθεια ότι δεν μπορείς να κάνεις παιδιά αν η περίοδος έρθει μετά τα
14; (Απελπισμένη '85)
>Είναι γεγονός οτι όσο πιο αργά σου έρθει περίοδος, τόσο πιο αργά θα κάνεις
παιδιά Αν μάλιστα δε σου έρθει ποτέ, φοβάμαι ότι τα νέα είναι άσχημα . . .

Είναι αλήθεια ότι για να μεγαλώσει το στήθος σου, πρέπει να τρως πολλά μανιτάρια;
(Ανώνυμη)
>Ναι! Και μάλιστα μία και μόνη συγκεκριμένη ποικιλία, που φύεται στα
οροπέδια του Περού, που πρέπει να τη μαζέψεις πρωί πριν ανατείλει ο ήλιος και
πρέπει να την περάσεις κι από σαρανταδυο κύματα

Χαίρετε, είμαι μια αναγνώστριά σας που εδώ και λίγο καιρό έχει μια τρελλή
επιθυμία να κάνει έρωτα και διερωτάται συνεχώς: μα είναι φυσιολογικό;
(Lisa'82)
>Εάν δεν είχες αυτήν την τρελλή επιθυμία, θα μπορούσα να σου δώσω τη
διεύθυνση ενός ψυχίατρου, ειδικού σεξολόγου.
Αφού την έχεις όμως, άναψε μια λαμπάδα μπόι και όλα τ' άλλα άστα να πάρουν το δρόμο τους
(Μαζί με "το δρόμο τους" όμως, πάρε και κανά αντισυλληπτικό, κανά
προφυλακτικό, κάτι τέτοιο τέλος πάντων . . . )

Έχω μια απορία: μια κοπέλλα παρθένα που κάνει τεχνητή γονιμοποίηση,
παραμένει παρθένα; Αν ναι, όταν γεννήσει, έχοντας τον υμένα της άθικτο, το
παιδί θα μπορέσει να γεννηθεί κανονικά; Σ' αυτή την περίπτωση υπάρχει
κίνδυνος να χάσει την παρθενιά της; Αν ναι, σημαίνει ότι είναι καλύτερα να
γεννήσει με καισαρική; (Κριός '83)
>Σίγουρα ειναι καλύτερα να γεννήσει με καισαρική
Και μάλιστα να βρει γυναικολόγο γυναίκα και παρθένα
Όπως και να κάνει οτιδήποτε, μα οτιδήποτε, για να σώσει την παρθενιά της
Γιατί τίποτα δεν είναι πιο σπουδαίο στον κόσμο απ' αυτό το κομματάκι υμένα

Είμαι 15 χρονών και τα'χω εδώ κι ένα χρόνο. Εμείς δεν κάνουμε ακόμα σεξ αλλά
έχουμε μερικά προβλήματα. Αυτός θέλει κάθε μέρα να βγαίνει σπέρμα από το
γεννητικό του όργανο, εγώ όμως φοβάμαι ότι αυτό μπορεί να του προκαλέσει
προβλήματα στο μέλλον. Είναι αλήθεια; Και ποια θα μπορούσαν να είναι;
(Martina'83)
>Όταν λες "θέλει να βγαίνει σπέρμα" εννοείς τι ακριβώς? Να χρησιμοποιεί το
όργανό του σα βρύση?
Να το ανοίγει μια φορά τη μερα και να το αδειάζει?

Είμαι 13 χρονών. Τυχαία έμαθα από μια φίλη μου ότι μπορείς να μείνεις έγκυος
όχι μόνο με την σεξουαλική επαφή αλλά και με άλλους τρόπους. Π.χ αν το αγόρι
είναι κολλημένο στο κορίτσι, το σπέρμα μπορεί να περάσει μέσα απ' τα
ενδύματα και να φτάσει στα απόκρυφα του κοριτσιού. Είναι αλήθεια; (Laura)
>Φυσικα και είναι αλήθεια
Ιδιαίτερα αν φοράει πολύ χοντρά και μάλλινα ρούχα, επειδή το μαλλι είναι
καλός αγωγός του σπέρματος, ο κίνδυνος μεγαλώνει

Είμαι 12 χρονών. Ένας φίλος του αδελφού μου, 16 χρονών με έπεισε να κάνουμε
έρωτα χωρίς προφυλακτικό, επειδή δεν μου είχε έρθει ακόμα περίοδος. Μια
εβδομάδα μετά μου ήρθε και μετά από αυτό άρχισα να παχαίνω. Είμαι έγκυος;
(Alexia'86)
>Οχι, κορίτσι μου. Το πρόβλημά σου καμία σχέση δεν έχει με την κοιλιά σου
και τη μήτρα σου . ..

Είμαι 15 χρονών και δεν μου έχει έρθει ακόμα περίοδος. Δεδομένου ότι
αυνανίζομαι από μικρή μήπως έγινα στείρα; (Απελπισμένη '83)
>Δεν μου είπες αν αυνανίζεσαι με πρόγραμμα και πόσες φορές τη μέρα ή τη
βδομάδα το κάνεις.
Μην ξεχνάς από εκεί εξαρτάται το αν θα κάνεις παιδιά ή όχι.

Με λεν Michela και είμαι 14 ετών. Τον περασμένο Αύγουστο έκανα κάτι που δεν
θα συγχωρέσω ποτέ στον εαυτό μου. Αυνάνισα τον πρώην μου. Είμαι πολύ άσχημα.
Νοιώθω ότι διέπραξα κάτι το ασυγχώρητο και ντρέπομαι να το πω. Θα ήθελα να
γυρίσω στοπαρελθόν και να αποφύγω αυτό το λάθος.... Κάθε μέρα ζητώ συγχώρεση
απ' το ΘΕΟ!!! Ντρέπομαι να το εξομολογηθώ στον ιερέα. Έχω ήδη εξομολογηθεί δύο
φορές αλλά δεν έχω καταφέρει να συγχωρέσω τον εαυτό μου.... Τι με
συμβουλεύετε; (Απελπισμένη'84)
>Ν' αλλάξεις ιερέα . .. Ίσως και ενορία ν' άλλαζες να σε βοηθούσε
περισσότερο

Είμαι 16 χρονών. Δεν έχω φίλες. Δεν έχω καλές σχέσεις με τον πατέρα μου και
νοιώθω ότι θα πεθάνω εντός του έτους σε δυστύχημα. Προσπαθώ να φανταστώ ένα
κάποιο μέλλον, μα ύστερα διαπιστώνω ότι κάνω πολλά όνειρα όπως κι ο ξάδελφος
μου που μετά από αυτό πέθανε. Φοιτώ στο λύκειο γλωσσών, δεν ξέρω γιατί μια
και δεν έχω ιδιαίτερη όρεξη, ύστερα όμως λέω καλύτερα να έχω έναν τίτλο
σπουδών για την περίπτωση που δεν πεθάνω (αν και έτσι κι αλλιώς δεν θα βρω
δουλειά). Φοβάμαι ότι η ζωή μου είναι μονότονη, είμαι άσχημη, χοντρή και έχω
σπυριά. Τα έχω κακά με τον εαυτό μου και με τους άλλους. (Francy)
>Δε μου είπες: Ο ξάδελφός σου από τι πέθανε?
Επειδή μισούσε τον πατέρα του?
Επειδή ήταν χοντρός?
Επειδή είχε σπυράκια?
Επειδή έκανε όνειρα?
Επειδή φοιτούσε στο Λύκειο Γλωσσών?
Επειδή δεν είχε φίλες?
Πες μου και ίσως με βοηθήσεις να σου απαντήσω στο πρόβλημά
σου

ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΤΕ

τώρα που γυρίζει, θα σας πάρω ένα καταπληκτικό μαραφέτι που είδα στην τι-βι. με αυτό το μαραφέτι σώθηκε η ζωή μιας μητέρας 3 παιδιών που κατόρθωσε να βάλει τάξη στο χάος της κουζίνας της. τώρα η ίδια νιώθει πιο ξεκούραστη, τα παιδιά πιο χαρούμενα κι ο σύζυγος βαθιά ικανοποιημένος γιατί η σύζυγος είναι και δούλα και κυρά (δεν ξέρω αν είναι και π****να στο κρεβάτι της, αυτό δεν το ανέφερε στην τι-βι). θα τελειώσει όμως αυτό το εκπληκτικό προϊόν. είναι ζήτημα χρόνου.
και μετά; ποιος θα βάλει τάξη;

PINK REVOLUTION

DAY 2DAY
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ PR
XXXXXXXXXXXXX

ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΟΪΚΟ



Τί να φορέσω?
ΜΜΜ?-ΜΜΜπα
Πού εχω βάλει τη σκηνή?
...
των τριών ατόμων?
...

Δε θα κοιτάξεις,δε θα δώσεις σημασία,αγνόησε τον καθρέφτη-δενυπάρχει,
μη γυρίσεις ΜΗ!
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
unhappy hippo
...

καλά,τι ΤΕΛΟΙΑ μέρα!!!
για να αυτοκτονήσω
...

ΑΝΤΕΓΑΜΗΣΟΥ!!!
δετόθελα-δετόθελα,συγγνώμη,μεσυγχωρείς?
...
Μπορώ να μείνω λίγο μόνη μου?
ΠΟΥ ΠΑΣ?
...
@$#@$%!!#*&%$**#@?@
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΑΑΑΑΡΡΡ
ΡΡΓΚΧΧΧΧΧΧΧΜΜΜMMμμμμ
μμμ-μ-λυγμ-μμμ
....
σνφ
...
Ναι?Τσολιάς εκεί?Θα ήθελα μία κρέπα με φουντούκι,σοκολάτα,σαντιγύ,
κοντοσούβλι-λακέρδα έχετε?ωραία-& μαγιονέζα.Σε πόσην ώρα?Ευχαριστώ.



αλλά EVERY fuckin' month

15 Ιουνίου 2006

Σεμνά και ταπεινά

Λοιπόν, από τα διάφορα που άκουσα στο ραδιόφωνο σήμερα το πρωί, συγκράτησα τα εξής:

1) Δήλωση Πολύδωρα σχετικά με τα αθώα ΜΑΤ/σάκους του μποξ/θύματα των αδυσώπητων διαδηλωτών (Η δήλωση συνοδευόταν από ένα παραλήρημα του Γιώργου Τράγκα πέρι τεμπέληδων/άπλυτων φοιτητών που κλείνουν την Αθήνα. Εμένα πάλι, αργότερα που πέρασα από το κέντρο, ούτε άπλυτα μου φάνηκαν τα παιδιά ούτε και τόσο γλυκά πλάσματα τα ΜΑΤ. )

2) Πληρώνουμε το γάλα κατά μέσο όρο 40 λεπτά ακριβότερα από τους Γερμανούς και τους Γάλλους. Αντίστοιχα, οι έλληνες παραγωγοί πληρώνονται από τις εταιρείες λιγότερο από τους ξένους συναδέλφους τους. (Που έχω εκείνο το mail με το μποϊκοτάζ δε ξέρω.)

3) Η Τουρκία αξιώνει αποζημίωση από την Ελλάδα για το μαχητικό αεροσκάφος που έχασε στο πρόσφατο συμβάν στο Αιγαίο.

ΚΙ'Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΧΕΙ ΕΠΤΑ ΠΕΤΣΙΑ

Ή
ΠΟΣΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ
ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙ
ΕΝΑΣ ΒΕΒΑΡΥΜΕΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ

Προσφάτως τελούσα υπό τη συνθλιπτική επήρεια
ενός κακοπροαίρετου hangover,το οποίο -παραδόξως-
διεύρυνε εντυπωσιακά την αντιληπτική μου δεινότητα.
Φυσικά όχι επί επαγγελματικών θεμάτων.
Το πρώτο μισό της ημέρας,το εργάσιμο,
παρήλθε εντός πελάγους αυτοοικτιρμού & απολύτου
νοητικής αδράνειας,υπό τους ήχους των φλεγόμενων
εγκεφαλικών μου κυττάρων(τσκτσρρτσκκκτσκ).
Τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας
(ενίοτε,χαριτολογώντας,τις αποκαλόυμε & "ελεύθερο χρόνο"),
επιδόθηκα σε αδυσώπητο TVcouching.
Έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να ανακαλύψω το μη πεπερασμένο
αριθμό από παράλληλες πραγματικότητες που μας παρέχεται.
Κάποια παραδείγματα :

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ TOY MEGA
Ζούμε σε μία κοινωνία ηλιθίων,που χωρίζεται σε 2 υποομάδες:
α) τους ΗΛΙΘΙΟΥΣ-ΠΡΟΒΑΤΑ
(μισθωτοί,συνταξιούχοι,καταναλωτές,αστροφυσικοί κλπ)
&
β) τους ΗΛΙΘΙΟΥΣ-ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥΣ
(πολιτικοί,εκπρόσωποι της Αστυνομίας,super markets,κάτοικοι Β.Π. κλπ)
Οι πρώτοι είναι επαρκώς ηλίθιοι & καθοδηγούμενοι,
ώστε να πέφτουν μονίμως στις παγίδες που τους στήνουν οι δεύτεροι,
οι οποίοι είναι εξίσου ηλίθιοι εφόσον δε μπορούν να διεκπαιρεώσουν
τα πανούργα σχέδιά τους χωρίς να αποκαλυφθούν.
Επιπλέον,δεξερουντιτουςγίνεται.
Ουδείς πυρηνικός επιστήμων δύναται να αντικρούσει τις
γνώσεις-χωρίς-σύνορα του κ.Καμπουράκη.
Εδώ ακριβώς εμφανίζεται ο Μαχώμενος Reporter Εκδικητής,προκειμένου
να διαφυλάξει-πάντα ανιδιοτελώς-το δίκιο,τη τιμή & τη παρθενία των αδυνάτων,
έναντι των επιτηδείων.Και ούτως πράττει,διασύροντας τους πάντες
εν μέσω παραθύρων.

Η ΑΦΟΡΟΥΣΑ ΣΤΑ ΦΥΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΝ
Οι γυναίκες είναι εξωγήινα όντα-καταφανώς.
Εφόσον μπορούν να υλοποιούν τις φαντασιώσεις του συντρόφου τους,
με αλλεπάληλες μεταμορφώσεις(χανούμισσα,πρωτόγονη άγρια,ανυπότακτη σκλάβα)
για να διατηρήσουν τη σχέση ζωντανή(?)
& το μόνο που τις προβληματίζει επ'αυτού είναι η υγεία των μαλλιών τους.
Η ανεξαρτησία τους δε,έγκειται στο να "κάνουν-πράματα-από-μόνες-τους",
όπως να πληρώνουν τον οδηγό του ταξί.
Είναι τρομακτική ευθύνη,το αναγνωρίζουμε.
Οι άντρες είναι σταθερά κρετίνοι,που δεν μπορούν να φάνε ένα κομμάτι pizza,
χωρίς να πασαλείψουν το όλον της επίπλωσης & να πρέπει να ξαναβάψουν το σπίτι μετά.
Είναι απολύτως ικανοποιημένοι με ένα ποτήρι whiskey,τη κατάλληλη βενζίνη
& ένα καλό αντιπιτυριδικό.
ΤειναφτοκυρΔιονύση*-κοινώς.

(* νεολογισμός/συνώνυμο του μαλάκα)

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΠΛΑΝΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ
courtesy of Divine Mitsakos
Συζήτηση επιπέδου μεταξύ Κυριών στο διπλανό τραπέζι του Cafe:
Τσάντα-παπούτσι-Χαλαράς-Καλογήρου-χρυσόμου-παμεπάλι.
Το βάρος των ερωτημάτων που ενέχονται στον διάλογο,είναι δυσβάσταχτο.
Ούσα κοινωνός-έστω & έμμεσα-μίας τόσο βαθιάς προβληματικής,αισθάνθηκα
μικρή & ταπεινή ενώπιον των εναγώνιων υπαρξιακών αναζητήσεων
του Ανθρώπινου Γένους.Κλίση κεφαλής.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ SIMPSONS
Οι SIMPSONS επαναπροβάλλονται στο Μακεδονία-TV
Αποστομωτικός κυνισμός.
Ο αδιάφορος & ενίοτε συγκινητικά αποτυχημένος πατέρας.
Η επιτομή του Loser.
Δε χαίρει κοινωνικής & επαγγελματικής αποδοχής,
αλλά αντισταθμίζει την απώλεια με το να υποβαθμίζει τη σύζυγό του σε
οικιακή βοηθό,αποκλειστικά υπεύθυνη για την άθλια ανατροφή των παιδιών,
μονίμως αόρατη.Και σαφώς δεδομένη.
Η μητέρα δείχνει να αποδέχεται στωϊκά το ρόλο που της έχει αποδοθεί,
με συνέπεια & φαινομενικά ανεξάντλητη υπομονή.
Ενίοτε αισθάνεται εγκλωβισμένη.
Τα παιδιά μεγαλώνουν απορρίπτοντας το αποτυχημένο πρότυπο που τους
παρέχουν οι γονείς,αλλά παράλληλα επιλέγουν κάποια από
τα συμπεριφορικά τους μοντέλα,όταν αυτό είναι βολικό.
Ο παππούς κάνει την επανάστασή του-πρίν το μεγάλο ύπνο.

Μας θυμίζει κάτι?

Η "ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ" ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ BODY COUNT
12 νεκροί στο Ιράκ,4 από τους οποίους ήταν
γυναίκες & μικρά παιδιά


Γιατί?
Γιατί πρέπει να αναφερθεί ξεχωριστά ο αριθμός
των παιδιών/γυναικών θυμάτων?
Τί προσδίδει μεγαλύτερη βαρύτητα στη δική τους απώλεια?
Η διαιώνιση του είδους?Το μέλλον του τόπου?
Ή η αυξημένη συγκινησιακή δυναμική της παραμέτρου
"γυναικόπαιδα"?
Γιατί οι άντρες θεωρούνται "αναλώσιμοι"?
Στη συνείδησή μας,οι γυναίκες & τα παιδιά ταυτίζονται
με την αθωότητα & επομένως ο θάνατός τους είναι τραγικός
& άδικος.Στον αντίποδα,οι άντρες είναι ένοχοι?Γιατί & για τί?
Και η απώλειά τους αναμενόμενη?
Νομίζω ότι ο πόνος είναι bisexual.


Αλλά όπως είπα,είχα ένα
Α ΘΛΙ Ο
hangover

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΧΟΑΚΙΝ

Έτσι, για να μου φτιάξω το κέφι, να δω τα μουτράκια του Χοακίν αντί για τη σύμβαση που πρέπει να μεταφράσω, για την οποία η οδηγία που έλαβα ήταν "παρακαλώ για μια άρτια μετάφραση" μετά από 4 γαμημένα χρόνια συνεργασίας! Μπορώ εγώ να παρακάλέσω για μια άρτια τακτοποίηση των οικονομικών μας εκκρεμοτήτων; Οι άλλοι δεν απάντησαν στην προσφορά μου, τους φάνηκα μάλλον ακριβός, θα πρέπει υποθέτω να δουλεύω τσάμπα (καίει η λάμπα) για να είμαι δελεαστικός, το κέρατό μου γαμώ. Και η αμερικανική εταιρεία ακόμα να αποφασίσει. Φαίνεται εκεί στο Τενεσή δεν βιάζονται, το καλό μαλτ αργεί να γίνει...
Κλείνω τη σύμβαση λοιπόν, να κάνω ένα τσιγάρο με το Χοακίν αφού όλοι δουλεύετε αυτή την ώρα, όλοι δουλεύουμε, είμαστε πολύ παραγωγικοί, παράγουμε άρτιες παραγωγές, παρακαλώ.

14 Ιουνίου 2006

This is the end my friend...

... στο τέλος-τέλος πάντως, αυτό που θυμόμαστε όλοι είναι ένα νυχτερινό μπάνιο σε μια παραλία που την κάναμε δική μας κάποιο καλοκαιρινό βράδυ, όταν όλα φαινόντουσαν πιθανά...

BANKING OXYMORON

μπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλα
μπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλα
μπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλαμπλα

& ΔΩΡΕΑΝ ΕΞΟΔΑ


ε...παρντόν?

12 Ιουνίου 2006

το σακάκι μου κι αν στάζει, σας το λέω... δε με νοιάζει

ψιλόβροχο στη Βιέννη (μεταφράζω), ψιλόβροχο στη Βουλιαγμένη μυρίζω. και μετά από τον τριήμερο οικειοθελή εγκλεισμό στο σπίτι, με αφορμή την ταχύτατη ελάττωση των αποθεμάτων καυσίμων καμηλών, σπεύδω να βγω έξω στο ψιλόβροχο, πριν προλάβει να σταματήσει, για ανεφοδιασμό. σχεδόν κανείς στο δρόμο. ωραίο πράμα. σα να ψιχαλίζει μόνο για μένα :-) αυτό το ψιλό-ψιλό, το σπρέι που μπορεί να σταθεί για δευτερόλεπτα στις βλεφαρίδες σου. παλιά, έβγαινα έξω κάθε που έβρεχε, όσο περισσότερο έβρεχε τόσο καλύτερα, για βόλτα, για να μυρίσω και να βραχώ. γελούσα μόνη μου. έχει μια κάθαρση η βροχή. σε ξεπλένει απ' όλα, καθαρίζει το μυαλό. κι αυτή η μυρωδιά της καλοκαιρινής βροχής, ε δεν περιγράφεται... τώρα πια κυκλοφορώ συνήθως με ομπρέλα... γιατί τόση προφύλαξη;

υπό τους ήχους του Ernest Ranglin - In search of the lost riddim

ΥΠΑΡΧΟΥΝ

στιγμές που δεν ξέρεις αν είναι καλύτερα να μιλάς ή να σωπαίνεις, ο πόνος σε κοιτάζει μέσα στα μάτια κι είναι από ανθρώπους αγαπημένους και συ μιλάς, εξηγείς, αναλύεις, και τα πιστεύεις αυτά που λες, τα νιώθεις, είσαι σίγουρος πως θα κάνεις τη διαφορά, και σταματάς το μονόλογο και κοιτάζεις απέναντι κι ο πόνος είναι ακόμα εκεί, κι αναρωτιέσαι σε τι σκατά χρησίμευσε η ανάλυση. Κι ας υπάρχουν βραδιές υπαίθριες και "χαρούμενες", κι αγκαλιές κι ευχαριστίες και κρασιά κόκκινα που χύνονται πάνω σου. Μετά μένεις μετέωρος, σαν να έκανες ένα βήμα που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, το ποδαράκι μένει στον αέρα. Τα πράγματα δεν είναι καλά, σίγουρα, αλλά δεν είναι κι άσχημα, δεν μπορώ να το πω αλλιώς, δεν μιλώ εκ του ασφαλούς, δεν νιώθω ΠΟΤΕ καμία ασφάλεια εξ άλλου, υποφέρω από χόμπι. Αλλά δεν είναι άσχημα. Ούτε ξέρω τι θέλω να πω, γιατί το γράφω αυτό. Ας πάει εκεί που πρέπει, να ολοκληρώσει αυτό που χτες έμεινε στον αέρα, να νιώσω πως καλά έκανα που δε σώπασα

08 Ιουνίου 2006

5 ΗΜΕΡΕΣ - 4 ΝΥΧΤΕΣ

ΣΤΟ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ

Παλιοί δερμάτινοι καναπέδες,μπορντώ φαγωμένο χαλί,μία βιτρίνα-"ενυδρείο" με πλαστικά λουλούδια στολισμένα σε όλο της το μήκος.Με την υπεραισιοδοξία της απόγνωσης,αγνοήσαμε τα κραυγαλέα αισθητικά μυνήματα που μας έστελναν το Lobby & το κλιμακοστάσιο,
& σπεύσαμε στα δωμάτια.
Βία εντός δεκαλέπτου,διαφεύγαμε της αθλιότητας,γεμάτοι αναπάντητα υπαρξιακά :
Υπάρχει μετά θάνατον ζωή?Προλαβαίνω να κάνω κράτηση?
ΤΙ ΗΡΘΑΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ ??

Πόλη αντιθέσεων,πιό ομιλητική από τους κατοίκους της.
Οι μεγάλοι ευθείς δρόμοι,τα επιβλητικά κτίρια,οι τρύπες από τις σφαίρες στους τοίχους,η εγκατάλειψη.Αποκαλυπτική παρέα καθώς περπατάμε-χωρίς πλάνο-στις γειτονιές της.
Τα κτίρια είναι σα ζωντανοί οργανισμοί,μάρτυρες οραμάτων μεγαλοσύνης του παρελθόντος & διάθεσης εντυπωσιασμού.
Το σύνδρομο του φτωχού συγγενή,που προσπαθεί να ταιριάξει & μοιραία παρασύρεται στον αισθητικό βερμπαλισμό.
Συμπλέγματα δύο & τριών αρχιτεκτονικών ρυθμών,υπερβολή στη διακόσμηση,συγκεχυμένες εικόνες,κτίρια σα γερασμένες αρτίστες που επιμένουν ακόμα να βάφονται.
Κουρασμένοι δικαστές που τους γλύστρισε η περούκα.
Άλλα,πανέμορφα,βουλιάζουν σεμνά στη φθορά.Άλλα στεγάζουν πολιτισμό.Επίσης σεμνά.
Τα γυρνάμε αργά,υπό το βλέμμα των μορφών του Rembrandt με τα ολοζώντανα μάτια.
Άλλα υψώνονται & σκοτεινιάζουν τη συνείδηση της πόλης,ακόμα & μετά τη ταφή των τυράννων της.
Το Βουκουρέστι μας κερδίζει σταδιακά,όσο ανακαλύπτουμε τις μεριές που θα φιλοξενήσουν τις διαθέσεις μας.
Εδώ για καφέ,εδώ για δείπνο,α!& να ξαναπάμε εκεί για ποτό,καλό φαινόταν,ε?
Η μεγαλόπρεπη παρακμή του γίνεται σιγά σιγά φιλόξενη & οικεία.

Σε αντίθεση με τους ανθρώπους του.Είρωνες,αφιλόξενοι,συχνά εχθρικοί,γενικά αδιάφοροι.
Βλέμματα με δυνατότητα συρρίκνωσης & διάτρησης,Σε συρρικνώνουν & σε διαπερνούν.
Είσαι μικρός & διάφανος.Είναι ταλαιπωρημένοι & οργισμένοι.
Είναι αμήχανοι & αναποφάσιστοι.Ντρέπονται που κοιτούν πίσω.Φοβούνται να κοιτάξουν εμπρός.Απολογούνται επιθετικά,επιτίθενται με ενοχές.
Σε κάθε εκπνοή τους αισθάνεσαι τα βιώματά τους & οργίζεσαι μαζί τους.
Αλλά δε χρειάζονται τη συμπάθειά σου & αποχωρείς με την ανθοδέσμη υπό μάλης.

Φτώχεια.Η φτώχεια στο Βουκουρέστι οριοθετείται από τα άδεια Cafe δίπλα στη λίμνη & τα γεμάτα παγκάκια στο πάρκο.
"Με 300 euros μισθό είναι καλά",λέει ο ξεναγός μας & συνειδητοποιούμε με ντροπή,ότι το απροβλημάτιστο χθεσινοβραδυνό φιλοδώρημα μας,ήταν το 1/5 του μισθού της σερβιτόρας.
Οριοθετείται από τις επώνυμες πανάκριβες βιτρίνες-για τους λίγους,
τα αμέτρητα Casinos & Sex shops σε κάθε γωνιά-για όλους.
"Ξέπλυμα χρήματος",συνεχίζει."Κάποτε ήταν από το Ισραήλ,τώρα...".
Η φτώχεια στο Βουκουρέστι τρέχει με τα πόδια ανήλικων παιδιών & κοιτάζει πάνω από τον ώμο της τον πεσμένο ποδηλάτη,που τινάζει τα χέρια & τα γόνατά του,με ύφος χαμένο,
αγνοώντας τα αυτοκίνητα που περνούν σα τρελλά διπλα του.Κάποιος τον έσπρωξε & του άρπαξε τη τσάντα.Παραμερίζουμε υπάκουα & τα πιτσιρίκια μας προσπερνούν κρατώντας τη τσάντα ψηλά,σα λάφυρο,& γελούν.

Καφές στο Hilton,γεύμα σε καλό restaurant.Ξόρκια.
Φτάνουμε στο αεροδρόμιο με μουσικές της Πρωτοψάλτη.
"I have greek friends" μας δηλώνει ο οδηγός & μας αποχαιρετά με ένα χειροφίλημα.
Check-in,Duty-free,Christiane Dior.Ξόρκια.
Συνταξιδεύουμε με τον Β.Πολύδωρα,γεγονός που μας εξασφαλίζει αξιοπρεπές αεροπλάνο,
καλό φαγητό & πρωτόγνωρη συνέπεια στην αναχώρηση & την άφιξη.

Αθήνα.Μέσα από το ταξί,το πανοραμικό πλάνο του "Ελ.Βενιζέλ" μας κάνει & αισθανόμαστε-ίσως για πρώτη φορά μετά από ταξίδι-γκάγκαροι Ευρωπαίοι.Οι εικόνες από το Βουκουρέστι,στριμώχνονται στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας,σε κατάσταση αναμονής.
Δε μπορούμε να απομονώσουμε το αίσθημα ανακούφισης,από το αίσθημα κλειστοφοβίας καθώς πλησιάζουμε στο κέντρο & έτσι αποφασίζουμε να το ξεκαθαρίσουμε με ένα night cup.

Στο σπίτι,η βαλίτσα ακόμα κλειστή-αύριο θα την αδειάσω,βαριέμαι τώρα-ο καναπές ως επιτροπή υποδοχής.Ανάβω τσιγάρο & ανοίγω τη τηλεόραση.
Αφήνω το τσιγάρο στο τασάκι-ίσως το πιό περίεργο από τα μέχρι τώρα ταξίδια μου-& τινάζω τα χέρια μου.
Από κάθε ευθύνη.

05 Ιουνίου 2006

ΒΡΑΔΙΑΣΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

Λαϊκής Σοφίας το Απαύγασμα

1. Όποιος νύχτα περπατεί,
λάσπες και σκατά πατεί.

2. Της νύχτας τα καμώματα,
τα βλέπει η μέρα και γελά.

3. Σ' αγαπώ και καληνύχτα,
φόλα που θα φας τη νύχτα.

4. Τα κορίτσια ξενυχτάνε,
μόνα ή δυο - δυο,
ο, ό ...

ΚΙ ΕΝΩ Ο ΑΛΑΒΑΝΟΣ

...καταθέτει ψήφισμα για αναγνώριση της συμβίωσης ομοφυλόφιλων ζευγαριών, στο χωριουδάκι Λάππα, λίγο έξω από την Πάτρα- πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης-, παιδάκια έφηβα βάζουν φωτιά να κάψουν το συμμαθητή τους γιατί είναι πολύ "κουνιστός". Μήνες πριν, ο φίλος μου ο Π. δέχεται επίθεση στην Αθηνάς, λίγα μέτρα έξω από το Βένιου, Σάββατο βράδυ, με κατάληξη μερικά ράμματα στο κεφάλι και 3 σπασμένα δόντια. Ο Π. ντύνεται "εκκεντρικά". Βδομάδες πριν, ο φίλος μου ο Κ. κατεβαίνει την Πειραιώς με τα πόδια για να μας συναντήσει στο Bios. Σε όλη τη διαδρομή τον συνοδεύει ποδηλάτης που τον ρωτάει άμα είναι αδερφή κι αν του αρέσει να τον παίρνει. Ο Κ. φορούσε μαύρα "κομμένα" γάντια και μακρύ μαύρο παλτό.
(κι επειδή το βλέπω να 'ρχεται το σχόλιο: ξέρω πως συμβαίνει και σε άλλες ομάδες ανθρώπων δυστυχώς, εγώ επιλέγω να μιλήσω γι αυτή την ομάδα)

02 Ιουνίου 2006

Last night DJ saved my life

Είσαι ψιλοσκατά, κάθεσαι και τα πίνεις μοναχός σου σε ένα μπαρ και μιζερεύεις. Πολύ σίχλα που λέει και το στεφάνι μου. Όλα σου φαίνονται μαύρα (ή τουλάχιστον γκρι) και τίποτε δε δείχνει να μπορεί να σε ξεσιχλιάσει. Όμως, υπάρχει και θεός, εν προκειμένω ο DJ, που έρχεται να σου θυμίσει ότι η μαυρίλα σου είναι αδικαιολόγητη αφού η ζωή είναι γεμάτη από όμορφα πράγματα. Και όλα αυτά με ένα τραγούδι:

Άλλο δεν μπορώ
Να τα συνχωρέσω
Της καρδιάς σου τα ανορθόγραφα
Θα σε καταπιώ
Σαν ένα εσπρέσσο
Αν δεν θα καθήσεις όμορφα
Βeautiful

Ένιωσα αμέσως μεγάλη ανατριχίλα και μια γλυκιά ζάλη. Η βραδιά μου δεν ήταν πια η ίδια. Αστοιχείωτος καθώς είμαι, αφού φαίνεται ότι έχω αφήσει την τέχνη εκτός της καθημερινότητάς μου, δεν κατάλαβα τι άκουγα. Έψαξα, όμως, σήμερα πρωί και έμαθα για να βοηθήσω και εσάς:
  • Όνομα τραγουδιού: Βeautiful
  • Στίχοι - Μουσική - Ερμηνεία: Χρήστος Δάντης

Την πίπα σου εσύ!

Όταν πας εκεί πάνω, θα χτυπήσεις την πόρτα και δεν θα σου ανοίγουν. Θα χτυπάς... κανείς... ψυχή. Θα σπρώξεις την πόρτα . Θα δεις ότι θα είναι ξεκλείδωτη, άδικα χτύπαγες...Δεν θα είναι κανείς, όμως μέσα. Ούτε εσύ. Και αν περιμένεις, θα περιμένεις άδικα. Ούτε εγώ θα έρθω. Όλοι εώ θα μείνουμε. 'Ο,τι ζήσεις, ό,τι χαρείς, εδώ κάτω είναι. Μόνο. ΄- Μόνο;;;; - Λίγα είναι τα εδώ κάτω; - Μην είστε αχάριστοι... Full time job!

Για πες τίποτε άλλο...

-Μπορώ;

-Τι θες;

- Να σε κοιτάω χωρίς να σε ενοχλεί.

- Μα, αυτό κάνεις συνέχεια, σου είπα ποτέ τίποτα;

- Όχι, αυτό είναι το θέμα.Όλο και κάτι περίμενα να πεις.

- Κάνε ό,τι θες.

- Εσύ, τι θέλεις;

-Τίποτα. Είμαι ΟΚ.

- Θες ή δε θες;

- Τι να θέλω; Τι σε έπιασε τώρα;

- Σε ενοχλεί;

-Όχι.

- Σου αρέσει;

- Όρεξη έχεις μου φαίνεται...

- Πες μου.

- Πες εσύ.

- Και θα ακούσεις ό,τι θέλω να σου πω;

- Δεν καταλαβαίνω. Τι έχεις πάθει σήμερα;

- Τίποτα. Να σε κοιτάω;

- Γιατί, τώρα τι κάνεις;

- Όχι έτσι..

- Κάνε ό,τι θέλεις

- (χιχιχι)

- Πού το βρίσκεις το αστείο;

- Χαίρομαι, απλά.

- Είσαι καλά;

- Όχι όσο θα ήθελα

- Για πες τίποτε άλλο..

- Δεν θέλω τώρα. Σε κοιτάω, αφού.

- Καλά... Την κάνω γιατί έχω δουλειά

- Κάτσε λίγο

- Δε γίνεται. Θα τα πούμε

-Γεια..

01 Ιουνίου 2006

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Καλημέρα σας (ή καλύτερα καλησπέρα αφού η ώρα είναι σχεδόν τέσσερις) και καλό μας μήνα. Έλειψα αρκετά από εδώ και εσείς metafragmena μου μπουμπούκια μου λείψατε (διαδικτυακώς εννοώ) ακόμη περισσότερο.

Το στεφάνι μου γκρίνιαζε που δεν έγραφα τόσο καιρό, αλλά τι να κάνω και γω, όταν δεν είμαι στις καλές μου, δεν έχω οίστρο. Πάντως, σήμερα, βλέποντας την ημέρα να ξημερώνει και την πόλη να ξυπνά, σκέφτηκα ότι θα ήθελα να γράψω για να μοιραστώ μαζί σας αυτά που ένιωθα περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας. Δυστυχώς, όταν έφτασα σπίτι, ήμουν τόσο λιώμα που κατέρευσα σε μια πολυθρόνα. Ξύπνησα με φοβερο πονοκέφαλο και έκανα τρομερή προσπάθεια να πείσω τον εαυτό μου να έρθει σε αυτό το κωλογραφείο.

Τώρα που έφτασα στο γραφείο και παλουκώθηκα μπροστά στο PC, αποφάσισα να τα γράψω, να τα πω, να τα χώσω, να γκρινιάξω ακριβώς έτσι όπως το σκεφτόμουν το πρωί πριν με ρουφήξει η πολυθρόνα. Όμως, γαμώτο μου, τώρα είμαι νηφάλιος και δεν μου βγαίνει. Θα χρειαζόμουν κανά δυο ποτηράκια, αλλά ο χώρος δεν το σηκώνει. Οπότε και γω, θα σας πώ μόνο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.